Styl życia - Who will save the planet

Fast homeware: młodszy ale groźny kuzyn fast fashion

Marta Opałka — Thu, 22 Feb 2024 12:34:37 +0000

W ślad za fast fashion przed kilkoma laty pojawił się na światowym rynku siostrzany trend – fast homeware, o którym jednak mało się mówi. Sprzyjała mu pandemia COVID-19, która zamknęła nas w domach i – chcąc, nie chcąc – nakierowała naszą uwagę na najbliższe otoczenie, a więc wnętrza, w których żyjemy. Konieczność długotrwałego przebywania w domu zmieniła wyraźnie nasze priorytety zakupowe, ponieważ to, co było dla wielu dotąd jedynie sypialnią, nagle stało się zarazem biurem, centrum codziennej aktywności i bezpieczną oazą. Wnętrza miały dawać poczucie bezpieczeństwa, koić i poprawiać nastrój mieszkańców. A jak najłatwiej osiągnąć to kiedy generalny remont staje się nie tylko kosztowny, ale i niemożliwy z uwagi na covidowe obostrzenia? Poprzez zakup dodatków. Niestety, przyzwyczajenie wzmocnione w czasie pandemii zostało nam do dziś.

Kupujemy coraz więcej

Odzwierciedlają to globalne wyniki sprzedaży w sektorze home & decor, który obejmuje m.in. meble, dekoracje, tekstylia, dywany i wykładziny. W 2023 roku przychody sektora wynoszą 126 mld USD i prognozuje się ich wzrost o 4,77% w najbliższych latach (CAGR 2023-2028, źródło: Statista). Ponad 1/3 sprzedaży stanowią wykładziny i dywany, na kolejnym miejscu znajdują się zasłony. Dekoracje to kolejne niemal 22%.

A jak to wygląda w Polsce? Według prognoz przychody w branży home & decor wyniosą w 2023 roku w przeliczeniu ok. 5,3 mld PLN, a rynek będzie rósł o 6,34% rocznie (CAGR 2023-2028). Podczas gdy w 2020 r. Polacy kupili dywany łącznie za blisko 1,6 mld PLN a dekoracje za 1,56 mld PLN, szacuje się, że w ubiegłym roku liczby te wzrosły odpowiednio nawet do 1,88 mld PLN za dywany i 1,95 mld PLN za dekoracje.

Fast homeware sprawia, że coraz więcej wyrzucamy

Zakup nowych artykułów często jest podyktowany nie koniecznością, a potrzebą odmiany, podążaniem za trendami podpatrzonymi online, w telewizji i prasie. Media społecznościowe bombardują nas obrazami pięknych wnętrz domów i mieszkań influencerów oraz zdjęciami uroczych i funkcjonalnych akcesoriów. W ślad za tym wiele sklepów zachęca nas modnym designem, niskimi cenami, a na dokładkę także promocjami, szczególnie w okresie okołoświątecznym. Wielkanocne stylizacje kuszą nas pastelowymi kolorami, wiosennymi kwiatami, puchatymi kurczaczkami i króliczkami, wszechobecnymi kolorowymi jajkami.

Kupujemy więc impulsywnie, ulegając chwilowym trendom. Kierujemy się walorami wizualnymi, niską ceną, dostępnością i nie zważamy na jakość. Niestety, zachwyt nad takimi zakupami zwykle jest krótkotrwały.

Święta szybko mijają, a nam często nie żal wyrzucić dziesiąty zestaw kolorowych jajeczek, który kosztował grosze. Podobnie zresztą dzieje się z piątą lampką nocną w kształcie muchomora czy czwartym dywanikiem łazienkowym w kształcie donuta. Muszą zwolnić miejsce dla nowych produktów odpowiadających kolejnym wnętrzarskim trendom.

Efekt? Marnotrawstwo zasobów zużytych do produkcji wątpliwej jakości nietrwałych produktów, a także mnóstwo nadmiarowych odpadów, których można by łatwo uniknąć ograniczając zakupy. Wśród nich styropian, który nadaje się do recyklingu tylko jeśli jest czysty, a i wtedy jego przetworzenie jest trudne i kosztowne i generuje niewiele surowca wtórnego. Pomalowane lub oklejone styropianowe ozdoby kończą niestety swój żywot w pojemnikach na zmieszane odpady.

To nie jedyne grzechy Fast homeware

To, co jest na pewno wygodne, nie jest jednak szczególnie etyczne ani jakościowe. Fast homeware promuje konsumpcję i wyrzucanie mebli oraz dodatków, gdy wychodzą one z mody. To zjawisko przyczynia się do marnotrawstwa zasobów naturalnych, takich jak drewno czy surowce chemiczne używane do produkcji mebli. Ponadto przedmioty tej kategorii często produkowane są z nietrwałych materiałów o wątpliwej jakości, co jeszcze bardziej napędza cykl wymiany produktów na ich nowe odpowiedniki.

Zastrzeżenia budzą także warunki produkcji. W celu utrzymania niskich cen, producenci często optymalizują koszty poprzez zaangażowanie taniej siły roboczej. To oznacza kiepskie warunki pracy i niskie płace w fabrykach produkujących fast homeware.

Wpływ fast homeware na środowisko jest nie do przecenienia. Marnotrawstwo zasobów naturalnych, duże ilości odpadów i niskie standardy produkcji to tylko kilka aspektów, które wpływają na naszą planetę. Dlatego warto zastanowić się nad alternatywnymi rozwiązaniami, takimi jak zakup mebli z recyklingu, inwestowanie w trwałe i czasem droższe produkty, które jednak przetrwają lata, lub też udział w gospodarce wymiany mebli, dzięki czemu można uniknąć marnotrawstwa i wspierać ekologiczny rozwój.

Skontaktuj się z nami

Pomożemy Ci w procesie zmiany w stronę zrównoważonego rozwoju. Od dynamicznych wystąpień motywacyjno-edukacyjnych, przez projekty edukacyjne, po wsparcie z zakresu zarządzania strategicznego i efektywnej komunikacji bez greenwashingu.

Artykuł Fast homeware: młodszy ale groźny kuzyn fast fashion pochodzi z serwisu Who will save the planet.

Prezent dla ziemi z okazji Dnia Ziemi. Stwórz z nami e-book z wege przepisami!

Joanna — Sat, 22 Apr 2023 10:19:23 +0000

Z okazji tegorocznego Dnia Ziemi redakcja WWSTP przygotowała minipublikację z przepisami kulinarnymi: na kapustę z ryżem w stylu wschodnim, ramen wegetariański, mielone z ciecierzycy i tartę ze szpinakiem i porami. Jest to jednak zaledwie zalążek projektu, którego premierę planujemy w Światowym Dniu Środowiska (5 czerwca) – i do którego chcemy zaprosić naszych przyjaciół, współpracowników, czytelników*. Zróbmy razem coś dobrego!

Od jednostki do zmiany systemowej

Wierzymy, że kluczowa w działaniach na rzecz środowiska naturalnego jest zmiana systemowa, jednak ważnym jej wsparciem są działania jednostki. Wiemy też, że każda osoba zaangażowana w ochronę natury ma różne obszary wpływu i ograniczone możliwości działania. Dlatego promujemy również małe zmiany – drobne ekokroki, które może stawiać każde z nas. Dziś chcemy zachęcić Was do potraw wegetariańskich i wegańskich – bo wprowadzając do swojej diety posiłki bezmięsne, szczególnie gdy oparte są na lokalnych składnikach, macie ogromny wpływ na ograniczenie emisji dwutlenku węgla, który generuje hodowla zwierząt ubojnych. Więcej o diecie dla planety piszemy w tym artykule.

Przez żołądek do serca

Wyślijcie do nas przepis, który mógłby zachęcić nieprzekonanych do wprowadzenia większej liczby dań wegetariańskich lub wegańskich do swojego codziennego jadłospisu. Może być to coś, co przekonało Was do roślinnej diety lub przepis, który ułatwi innym stworzenie smacznych zamienników mięsa; wyślijcie nam wegetariańską wersję tradycyjnego posiłku mięsnego lub Wasze eksperymentalne danie popisowe, które robi wrażenie na gościach – wybór należy do Was!

Czego od Was potrzebujemy:

Wymień składniki i opisz (jak najprościej) sposób przygotowania potrawy (podobnie jak w naszej minipublikacji).
Oznacz, czy przepis jest wegetariański, czy wegański.
Przepis musi być autorski – w przypadku inspirowania się książką/wideo/wpisem internetowym itd. prosimy o dokładne wskazanie inspiracji z podaniem jej autora lub autorki.
Daj nam znać, jak chcesz, aby Cię podpisać. Prześlij nam również swoje zdjęcie!
Odpowiedz również na kilka z poniższych pytań (min. 3):

- Co było Twoją pierwszą ekozmianą – czy została z Tobą do dziś?
- Co było Twoją inspiracją do zmiany nawyków na bardziej ekologiczne (np. książka, film)?
- Jakie wartościowe źródła wiedzy nt. zmian klimatu możesz polecić?
- Co według Ciebie mogłoby doprowadzić do realnej zmiany społecznej, która pozwoliłaby nam chronić planetę?
- Jakie problemy środowiskowe są dziś dla Ciebie najważniejsze – jak działasz w tym obszarze?
- Jaką rolę pełnią dla Ciebie małe ekokroki – drobne zmiany w codziennym życiu?

Czekamy na Wasze przepisy do 21 maja 2023 roku. Zastrzegamy sobie możliwość ich wyboru do ostatecznej publikacji.

Prosimy o wysłanie całości na adres mailowy: kontakt@whowillsavetheplanet.pl wraz z umieszczeniem w treści wiadomości poniższej informacji:

Wyrażam dobrowolną zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych, zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych. Przysługuje mi prawo dostępu do swoich danych, możliwości ich poprawiania i żądania zaprzestania ich przetwarzania. Administratorem danych osobowych jest Dominika Lenkowska Piechocka Who Will Save The Planet, NIP 739 327 3832, nr REGON 387135556. Wysyłając przepis potwierdzam, że nie naruszam niczyich praw autorskich i zgadzam się na redakcję i eksploatację tekstu w całości i/lub we fragmentach, samoistnie lub w połączeniu z innymi tekstami dowolnie wybranymi przez redakcję WWSTP. Redakcja nie będzie czerpała korzyści majątkowych z publikacji. Więcej informacji: https://whowillsavetheplanet.pl/polityka-prywatnosci/.

Artykuł Prezent dla ziemi z okazji Dnia Ziemi. Stwórz z nami e-book z wege przepisami! pochodzi z serwisu Who will save the planet.

Testujemy aplikację TERbit, która motywuje do redukcji emisji CO2e

Dominika — Thu, 13 Apr 2023 12:29:18 +0000

W ramach współpracy z TerGo dostałam zadanie przetestowania Aplikacji TERbit, która jak przeczytacie na stronie www.terbit.pl, łączy biznes, organizacje i użytkowników indywidualnych we wspólnym celu: ochrony klimatu i redukcji emisje CO2e. W jaki sposób? Motywując użytkowników do spacerów, roweru czy wyboru komunikacji zbiorowej zamiast korzystania z auta w pojedynkę, a jednocześnie zmniejszania w ten sposób swoich emisji związanych z przemieszczaniem się. Przyznaję, że bałam się tego zadania, bo raczej nie jestem fanką śledzenia przez jakiekolwiek aplikacje moich działań, ale sam cel wpisany w istotę TERbit już bardzo mi się podoba, więc podjęłam wyzwanie. Moja opinia poniżej.

TERbit pierwsze wrażenie

Aplikacja rejestruje to, w jaki sposób się poruszam. Gdy zamiast auta wybieram spacer, rower czy komunikację zbiorową, TERbit mierzy i zapisuje redukcje CO2, pokazując jednocześnie TERy (True Emission Reduction), które “zarobiłam” dla Planety. Z rezerwą podchodziłam do efektu motywacyjnego, ale faktycznie dużą przyjemność sprawiło mi patrzenie, jak trasa, którą pokonuję na nogach, przekłada się na generowaną oszczędność emisji. Myślę, że dla użytkowników indywidualnych wartościowa jest informacja o tym, jaki jest średni roczny i dzienny ślad węglowy mieszkańca danego kraju. Aplikacja pokazuje, jak wypadamy na tle średniej dla naszego kraju zamieszkania. Ślad węglowy ustalany jest na podstawie lokalizacji i średniej emisji dla kraju, ale łatwo można przejść do kalkulatora TerGo i obliczyć swój indywidualny ślad.

TERbit dla biznesu

Aplikacja TERbit ma duży potencjał do wykorzystania przez organizacje, które szukają innowacyjnych narzędzi do monitorowania i zmniejszenia emisji w Zakresie 3. wynikających z dojazdów pracowników. Aplikacja TERbit może być angażującym sposobem na wprowadzenie w temat śladu węglowego i pokazania zespołowi, jak zintegrowanie wokół wspólnego celu wielu osób może przynieść wymierne efekty środowiskowe. TerGo zapewnia dostosowanie wersji aplikacji do potrzeb konkretnej organizacji. Na przykład tak, aby zespoły podejmowały konkretne wyzwania i dzięki grywalizacji zredukowały jeszcze więcej emisji. Osiągnięte wyniki można zamieścić w raporcie ESG.

TERbit dla transportu publicznego

Na razie rejestrowanie przejazdu transportem publicznym w aplikacji TERbit wymaga potwierdzenia drugiej osoby. To etap przejściowy, bo zespół TERbit pracuje z miastami w celu zautomatyzowania tej funkcjonalności. Śledzenie redukcji CO2 za pomocą aplikacji będzie możliwe w tych miastach, które dołączą do programu TERbit. W Polsce TerGo rozmawia o współpracy z pierwszymi miastami. Docelowo, w miastach współpracujących z TerGo, na drodze do swojego celu będzie wystarczyło wybierać środek transportu, a aplikacja zmierzy redukcje automatycznie i wskaże redukcję emisji w TERach (True Emission Reduction).

Aplikacja TERbit jest do pobrania:

https://apps.apple.com/app/terbit/id6444564346

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.terbit&pli=1

Artykuł powstał dzięki płatnej współpracy z TerGo, dostawcą rozwiązań wspierających zrównoważony rozwój marek.

Artykuł Testujemy aplikację TERbit, która motywuje do redukcji emisji CO2e pochodzi z serwisu Who will save the planet.

Architektki i osoby architekckie – nowy standard komunikacji?

Joanna — Sat, 25 Mar 2023 09:45:37 +0000

Język inkluzywny wywołuje w polskiej przestrzeni publicznej kontrowersje. Zewsząd słychać sceptyczne głosy – tak zwane „feminatywy” to rzekomo feministyczna nowomowa, a „neutratywy” zupełnie nie przystają do konserwatywnej polszczyzny. Rozumiemy te wątpliwości – język podąża za zmianami społecznymi, ale jego modyfikacja na szeroką skalę przebiega wolniej i z oporem. Nic dziwnego – jest on częścią naszej tożsamości. Próbę zmiany tego oswojonego języka niejedna osoba odbierze jako zamach na coś, co bezpieczne, bo znane i „moje”.

Język kształtuje rzeczywistość czy rzeczywistość kształtuje język?

Język zdecydowanie wpływa na to, jak odbieramy rzeczywistość i jak postrzegamy świat – mówi o tym chociażby hipoteza Sapira-Whorfa. To, w jaki sposób piszemy i mówimy, odzwierciedla więc nasz stosunek do innych ludzi. Jeżeli zwracamy się do osób używając komunikatów, które nie wykluczają i nie dyskryminują, okazujemy im szacunek. Ucząc się języka inkluzywnego – czyli takiego, który zauważa różnorodność doświadczeń i tożsamości – wysyłamy w świat sygnał: „zależy mi na równości”. To sposób porozumiewania się, który uwzględnia istotne w życiu człowieka kwestie, m.in. płeć, pochodzenie, kolor skóry, niepełnosprawność, wiek.

DEI – diversity, equity, inclusion

Adobe przeprowadziło w 2019 roku ankietę na temat różnorodności firm. Okazało się, że kierowanie się przez marki wartościami DEI (różnorodności, równości i inkluzywności) ma znaczny wpływ na ich postrzeganie przez potencjalnych klientów i klientki. Prawie dwie na trzy osoby (61%) wskazały, że jest to kwestia ważna lub bardzo ważna. Z kolei z badań Accenture Holiday Shopping wynika, że aż 3/4 osób z młodego pokolenia wybiera firmy, które angażują się na rzecz DEI w swoich kampaniach promocyjnych.

Język inkluzywny pomaga zatem budować kulturę przynależności w organizacji:

Poprawia innowacyjność i konkurencyjność marki.
Umożliwia lepszą retencję osób pracujących.
Zwiększa ich poczucie przynależności do organizacji i utrwala identyfikację z jej wartościami.

Elektryczka i pielęgniarz. Dlaczego to brzmi tak dziwnie?

Feminatywy to żeńskie formy osobowe – na przykład „inżynierka”, „pielęgniarka”, „premierka” czy „elektromechaniczka”. Debata na ich temat trwa już kilkadziesiąt lat. Nie jest to więc zjawisko nowe – tego typu nazwy były powszechnym i zupełnie naturalnym zjawiskiem chociażby w prasie międzywojennej.

Krytyka tego rodzaju form wiąże się z częstym przekonaniem, że są to słowa nacechowane płciowo, które odbierają „prestiż” zawodu. W przeciwieństwie do „neutralnych” nazw męskich. Nie ma w nich jednak niczego neutralnego – są tak samo upłciowione jak formy żeńskie. Wiele zawodów jest zdominowanych przez mężczyzn, dlatego z częścią ich nazw jesteśmy osłuchani i osłuchane wyłącznie w formie męskiej.

Słowo „nauczycielka” wydaje się nam zupełnie normalne, w przeciwieństwie do „strażaczek” – częściej w naszym życiu spotykamy kobiety-nauczycielki niż kobiety-strażaczki. Podobnie jest ze słowem „kosmetyczka” – jak nazwalibyście mężczyznę, który wykonuje ten zawód?

Pracownicy, pracownice, osoby pracujące

Innym przykładem stosowania w komunikacji języka inkluzywnego są tak zwane „neutratywy”. To formy, które całkowicie unikają nacechowania płciowego. To na przykład osobatywy („osoby” zamiast „kobiety i mężczyźni”), rzeczowniki zbiorowe („Państwo” zamiast „Panie i Panowie”) lub formy bezosobowe („Proszę napisać” zamiast „Niech Pan/Pani napisze”).

Nazwy te uwzględniają różnorodność człowieka pod względem tożsamości psychoseksualnej. Pokazują, że osoba ich używająca dostrzega na przykład osoby niebinarne.

Jak więc mówić, aby mówić inkluzywnie

Krótki poradnik słowotwórczy/równościowy:

Korzystaj z rzetelnych źródeł: używanie feminatywów może ułatwić wydany w 2015 roku Słownik nazw żeńskich polszczyzny, a form neutralnych: internetowe Słowniki neutralnego i niebinarnego języka. Rozszerzone opracowanie języka inkluzywnego opracowało również Amnesty International w publikacji Język równościowy.
Nazwy żeńskie możesz tworzyć na podstawie sufiksów słowotwórczych (-ka, -ini/-yni, -a): np. „gościni”, „dziekana”, „radiolożka”, „wykładowczyni”.
Dobrą praktyką jest umieszczenie np. w swoim biogramie autorskim, podpisie e-mailowym zaimków, które chcemy, żeby wobec nas stosowano (np. ona/jej, on/jego).
Możesz stosować wyrażenia typu „Drogie studentki i drodzy studenci” lub „Drogie osoby studiujące/studenckie” zamiast „Drodzy studenci”.
Jeżeli chcesz uprościć tekst – dobrym pomysłem jest używanie graficznych wyróżników, które dają znać czytelniczce lub czytelnikowi, że używana przez Ciebie forma jest tylko jedną z możliwych. Przykładem jest nasz tekst o urlopie menstruacyjnym, gdzie pisałyśmy kobiety* – asterysk (gwiazdka) oznacza tutaj „przypis”, że nie tylko kobiety menstruują, jest to tylko przykładowa grupa reprezentacyjna (inny przykład: Drodzy studenci*).
Opisując czyjąś cechę (np. niepełnosprawność) możesz używać form opisowych – „osoby z niepełnosprawnościami” zamiast „niepełnosprawni”. W ten sposób unikasz utożsamiania ich z tą jedną cechą.

Język nie kosztuje!

Uwzględnianie za pomocą języka grup, które dotychczas nie były w nim obecne, sprzyja zmianie społecznej i walce z dyskryminacją. Tym bardziej, że sama Rada Języka Polskiego przy Prezydium PAN uznaje, że większość argumentów przeciw tworzeniu chociażby nazw żeńskich jest pozbawiona podstaw, a w polszczyźnie potrzebna jest większa symetria nazw osobowych męskich i żeńskich w zasobie słownictwa.

Warsztaty z inkluzywnej komunikacji

Zmiana języka, którym się komunikujemy, to trudny i długotrwały proces. Może jednak zaowocować wymiernymi korzyściami, które pomogą rozwinąć się organizacji. Jeżeli szukasz pomysłu na wprowadzenie do komunikacji korporacyjnej bardziej inkluzywnego języka, chętnie wesprzemy Cię w tym procesie. Napisz do nas!

Artykuł Architektki i osoby architekckie – nowy standard komunikacji? pochodzi z serwisu Who will save the planet.

Ochrona konsumentów: ułatwienie wyboru zrównoważonych produktów i zakaz pseudoekologicznego marketingu

Joanna — Wed, 22 Mar 2023 15:51:36 +0000

Komisja Europejska proponuje wprowadzenie wspólnych kryteriów zwalczania pseudoekologicznego marketingu i wprowadzających w błąd twierdzeń dotyczących ekologiczności. Celem omawianego wniosku jest stworzenie jaśniejszej sytuacji dla konsumentów, którzy powinni mieć pewność, że produkty sprzedawane jako ekologiczne rzeczywiście takie są, a także poprawienie jakości informacji, aby ułatwić wybór produktów przyjaznych dla środowiska. Korzyści odniosą również przedsiębiorstwa. Firmy, które rzeczywiście starają się, by ich produkty były bardziej zrównoważone, będą bardziej rozpoznawalne, co przełoży się na uznanie konsumentów i wzrost sprzedaży. Nie będą też musiały obawiać się nieuczciwej konkurencji. Wniosek przyczyni się w ten sposób do stworzenia równych warunków działania, jeśli chodzi o informacje o efektywności ekologicznej produktów.

W badaniu Komisji z 2020 r. podkreślono, że 53,3 proc. zbadanych twierdzeń dotyczących
ekologiczności w UE uznano za niejasne, wprowadzające w błąd lub niewystarczająco uzasadnione, a 40 proc. – za bezpodstawne. Brak wspólnych przepisów regulujących posługiwanie się przez firmy dobrowolnymi twierdzeniami dotyczącymi ekologiczności prowadzi do pseudoekologicznego marketingu i stwarza nierówne warunki działania na rynku UE, ze szkodą dla przedsiębiorstw, które rzeczywiście są ekologiczne.

Wiarygodne, porównywalne i weryfikowalne informacje dla konsumentów

Zgodnie z wnioskiem Komisji, przedsiębiorstwa, które zdecydują się na stosowanie „twierdzenia dotyczącego ekologiczności” w odniesieniu do swoich produktów lub usług, będą musiały przestrzegać minimalnych norm dotyczących uzasadnienia tego twierdzenia i sposobu jego przekazywania.

Wniosek dotyczy jednoznacznych twierdzeń, takich jak: „T-shirt z butelek PET pochodzących z recyklingu”, „zrekompensowane emisje z wysyłki”, „opakowanie wykonane w 30 proc. z tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu” lub „krem z filtrem przeciwsłonecznym przyjaznym dla oceanu”. Nowe przepisy mają także ograniczyć liczbę systemów oznakowania ekologicznego i uregulować tworzenie nowych, publicznych i prywatnych, systemów oznakowania. Przepisy obejmują wszystkie dobrowolne twierdzenia dotyczące wpływu na środowisko, aspektów związanych ze środowiskiem i efektywności ekologicznej produktów, usług i samych przedsiębiorstw. Nie uwzględniono w nich jednak twierdzeń, które są objęte obowiązującymi przepisami UE, np. dotyczącymi oznakowania ekologicznego UE lub logo żywności ekologicznej, ponieważ obowiązujące przepisy zapewniają już wiarygodność tych prawnie regulowanych twierdzeń. Z tego samego powodu nie uwzględniono twierdzeń, które zostaną objęte szczegółowymi przepisami UE w najbliższej przyszłości.

Zanim przedsiębiorstwo posłuży się twierdzeniem dotyczącym ekologiczności objętym nowymi przepisami, obowiązkowa będzie niezależna weryfikacja twierdzenia i przedstawienie potwierdzających je dowodów naukowych. W ramach tej analizy naukowej przedsiębiorstwa będą musiały określić wpływ na środowisko, który jest rzeczywiście istotny dla danego produktu, oraz wszelkie ewentualne zależności, aby przedstawić pełny i dokładny obraz sytuacji.

Wszyscy chcemy zrobić, co w naszej mocy, aby ograniczyć wpływ naszych wyborów konsumpcyjnych na środowisko. Ekologiczne życie nie jest jednak łatwe. Jesteśmy bombardowani informacjami. Na rynku UE istnieje 230 różnych oznakowań ekologicznych. Zaufanie do twierdzeń dotyczących ekologiczności i etykiet na produktach jest istotne. Przedstawione dziś przez Komisję wnioski będą chronić przedsiębiorstwa i konsumentów przed szkodliwymi praktykami pseudoekologicznego marketingu i przeciwdziałać mnożeniu się etykiet. Chcemy pomóc konsumentom zyskać większą pewność co do wyborów, jakich dokonują, i zadbać o to, by nagradzane były przedsiębiorstwa, które podejmują rzeczywiste wysiłki na rzecz ograniczenia swojego wpływu na przyrodę, wykorzystanie zasobów, emisje lub zanieczyszczenie. Powinniśmy również rozszerzyć stosowanie wspólnych wiarygodnych etykiet, takich jak oznakowanie ekologiczne UE, które jest znakiem doskonałości pod względem ochrony środowiska na naszym jednolitym rynku.

Virginijus Sinkevičius, komisarz do spraw środowiska, oceanów i rybołówstwa - 22/03/2023

Jasne i zharmonizowane zasady i etykiety

Szereg przepisów zagwarantuje przekazywanie twierdzeń w jasny sposób. Na przykład oświadczenia lub etykiety, w których wykorzystuje się zagregowane wyniki oceny oddziaływania na środowisko, będą zakazane, chyba że uwzględniono je w przepisach UE. Jeżeli produkty lub organizacje są porównywane z innymi, takie porównania powinny opierać się na równoważnych informacjach i danych.

Wniosek ureguluje również kwestię oznakowania ekologicznego. Obecnie istnieje co najmniej 230 różnych rodzajów oznakowania i wiele wskazuje na to, że powoduje to dezorientację konsumentów i wzbudza ich nieufność. Aby kontrolować mnożenie się takich oznaczeń, wprowadzanie nowych publicznych systemów oznakowania nie będzie możliwe, chyba że zostaną opracowane na szczeblu UE. Z kolei przed wprowadzeniem nowego prywatnego systemu konieczne będzie udowodnienie, że jest on bardziej zaawansowany w zakresie ochrony środowiska niż istniejące systemy, i uzyskanie odpowiedniego zezwolenia. Opracowano szczegółowe zasady dotyczące ogólnie oznakowania ekologicznego: musi ono również być wiarygodne, przejrzyste, weryfikowane przez niezależne podmioty i poddawane regularnym przeglądom.

Dalsze działania

Zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą wniosek dotyczący dyrektywy w sprawie twierdzeń dotyczących ekologiczności będzie teraz wymagał zatwierdzenia przez Parlament Europejski i Radę.

Twierdzenia dotyczące ekologiczności są wszędzie: podkoszulki przyjazne dla oceanów, banany neutralne pod względem emisji, soki przyjazne dla pszczół, dostawy o zerowym śladzie węglowym itd. Niestety zbyt często są one nieuzasadnione lub nie ma dowodów, że są prawdziwe. Otwiera to drogę do pseudoekologicznego marketingu i stawia w niekorzystnej sytuacji przedsiębiorstwa wytwarzające rzeczywiście zrównoważone produkty. Wielu Europejczyków chce przyczynić się do bardziej zrównoważonego świata poprzez swoje zakupy. Musimy sprawić, aby mogli ufać deklaracjom składanym przez firmy. Dzięki tej propozycji konsumenci mają pewność, że gdy coś jest sprzedawane jako ekologiczne, to takie rzeczywiście jest.

Frans Timmermans, wiceprzewodniczący wykonawczy do spraw Europejskiego Zielonego Ładu - 22/03/2023

Kontekst

Omawiany wniosek uzupełnia wniosek z marca 2022 r. w sprawie wzmocnienia pozycji konsumentów w procesie transformacji ekologicznej poprzez ustanowienie bardziej szczegółowych przepisów w zakresie twierdzeń dotyczących ekologiczności, oprócz ogólnego zakazu reklamy wprowadzającej w błąd. Omawiane przepisy zostały również przedstawione wraz z wnioskiem w sprawie wspólnych przepisów promujących naprawę towarów, co przyczyni się do zrównoważonej konsumpcji i wzmocnienia gospodarki o obiegu zamkniętym.

Przedstawiony dziś wniosek przyczynia się do realizacji ważnego zobowiązania Komisji, podjętego w ramach Europejskiego Zielonego Ładu. Jest on częścią trzeciego pakietu wniosków dotyczących gospodarki o obiegu zamkniętym, wraz z wnioskiem w sprawie wspólnych przepisów promujących naprawę towarów. Pierwszy i drugi pakiet dotyczący gospodarki o obiegu zamkniętym przyjęto w marcu i w listopadzie 2022 r. Pierwszy pakiet obejmował nowe proponowane rozporządzenie w sprawie ekoprojektu dla zrównoważonych produktów, strategię UE na rzecz zrównoważonych wyrobów włókienniczych w obiegu zamkniętym oraz proponowaną dyrektywę z dziedziny prawa konsumenckiego dotyczącą wzmocnienia pozycji konsumentów w procesie transformacji ekologicznej. Drugi pakiet obejmował wnioski dotyczące rozporządzenia w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych, komunikatu w sprawie biodegradowalnych, biopochodnych i nadających się do kompostowania tworzyw sztucznych oraz proponowane rozporządzenie w sprawie unijnych ram certyfikacji usuwania dwutlenku węgla.

Źródło: Materiały prasowe Komisji Europejskiej, 22 marca 2023, Bruksela.

Artykuł Ochrona konsumentów: ułatwienie wyboru zrównoważonych produktów i zakaz pseudoekologicznego marketingu pochodzi z serwisu Who will save the planet.

Rusza 2. edycja projektu społecznego :W CENTRUM

Joanna — Tue, 21 Mar 2023 09:46:09 +0000

Już po raz drugi Oddział Warszawski Stowarzyszenia Architektów Rzeczypospolitej Polskiej oraz Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej, organizatorzy projektu :W CENTRUM, przy udziale Miasta Stołecznego Warszawy, zapraszają mieszkańców miast, architektów, urbanistów i studentów do dyskusji nt. problematyki planowania i użytkowania przestrzeni.
W tegorocznej edycji w centrum postawiony jest HAŁAS. Cykl otwartych wykładów, warsztatów, pokazów filmowych i innych wydarzeń towarzyszących skupiać się będzie na dostrzeżeniu i zrozumieniu hałasu jako zjawiska psychofizycznego, społecznego, kulturowego i ekonomicznego, a przede wszystkim – przestrzennego.
Projekt rozpoczyna się w marcu i potrwa do lipca 2023 r. Zakończy się uroczystą odsłoną instalacji przygotowanej przez studentów Politechniki Warszawskiej.

Hałas jest rezultatem sposobu zagospodarowania i użytkowania przestrzeni. Stanowi problem, bez którego rozwiązania nasze środowisko nie będzie ani przyjazne, ani szczęśliwe. Szacuje się, że hałas ma wpływ na 48 000 nowych przypadków choroby niedokrwiennej serca rocznie, jak i 12 000 przedwczesnych zgonów. Szacunki mówią o 22 milionach ludzi w Europie cierpiących na chroniczne rozdrażnienie i 6,5 milionach mających chroniczne zaburzenia snu.

Żyjemy w sztucznie zbudowanym otoczeniu. Oddziaływanie tego otoczenia w bezpośredni sposób wpływa na nasze zmysły pchając nas w dobrostan albo jego przeciwieństwo. Hałas, beznamiętny, ciągle majaczący na granicy naszego postrzegania, doprowadza nas do szaleństwa, czego często nawet nie zauważamy. W naszym projekcie chcemy go rozpoznać, zdefiniować i pokazać, jak możemy się przed nim bronić. W trakcie wykładów i warsztatów będziemy rozmawiali o hałasie kompleksowo. Dowiemy się, czym jest dźwięk i jak na nas wpływa. Jaki hałas nas otacza w miejscach, w których żyjemy, i dlaczego powstaje. Spojrzymy na to zagadnienie z punktu widzenia planowania przestrzennego aglomeracji. Co przy projektowaniu planiści biorą pod uwagę i jakie mają narzędzia poprawiające stan akustyczny miast? Poruszymy temat samych budynków, doboru materiałów na ich fasady i ich ustawienia w środowisku akustycznym. Jako inwestorzy, członkowie wspólnot mieszkaniowych, często podejmujemy decyzję o odnowieniu elewacji albo stworzeniu nowych miejsc parkingowych, nie myśląc o konsekwencjach akustycznych przedsięwzięcia. Takie inwestycje mogą znacząco poprawić albo pogorszyć nasz poziom życia. Będziemy mówili o źródłach dźwięku wytwarzanych przez otaczające nas urządzenia, jak wentylatory, pompy ciepła, czy instalacje w ścianach, i o tym, jak się przed nimi bronić. Zajmiemy się też wnętrzami: szkołami, w których przebywanie na przerwie grozi uszczerbkiem na zdrowiu, miejscami pracy, gdzie usiłujemy się skupić, przestrzeniami rozrywki, gdzie wypoczywamy albo szukamy wrażeń kulturalnych, oraz mieszkaniami z tupiącymi sąsiadami nad głową. Chcemy też zwrócić uwagę na to, jaki wpływ jako twórcy hałasu mamy na rośliny i zwierzęta, istoty, z którymi dzielimy naszą planetę. Celem jest zwiększenie naszej świadomości, uwrażliwienie na problem, ale też pokazanie rozwiązań i przedstawienie narzędzi, które efektywnie mogą nam pomóc w walce z niechcianymi dźwiękami.

– komentuje architekt Magda Maciąg z Oddziału Warszawskiego SARP, przedstawicielka zespołu :W CENTRUM. Tweet

Projekt HAŁAS :W CENTRUM obejmuje 9 wykładów i wydarzenia towarzyszące skierowane do mieszkańców miasta, architektów i projektantów. Prelegentami będą między innymi eksperci w dziedzinie akustyki, architektury, urbanistyki, zanieczyszczenia hałasem; to m.in. przedstawiciele takich instytucji, jak Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego czy Programu Środowiskowego Organizacji Narodów Zjednoczonych. W programie zaplanowano również warsztaty skierowane do projektantów, wycieczki, a także pokazy filmów.

Hałas znacząco wpływa na jakość życia. Warszawa mapuje zanieczyszczenie dźwiękiem. Dziś to ruch kołowy jest głównym źródłem hałasu w Warszawie. Widzimy wielką rolę planowania przestrzennego w ochronie przed hałasem. W projekcie nowego Studium dla Warszawy dążymy do ochrony przed hałasem terenów mieszkaniowych i rekreacyjnych przez wkomponowanie w otoczenie środków ograniczających rozprzestrzenianie się hałasu ze szczególnym uwzględnieniem rozwiązań opartych na przyrodzie oraz rozwiązań technicznych zintegrowanych z architekturą. Nie mniej istotna w projekcie Studium jest kwestia zrównoważonej mobilności i zwiększenia roli cichych środków transportu. Stawiamy na nasze zdrowie i ciche oraz ograniczające hałas sposoby poruszania się po mieście – pieszo, rowerem i transportem zbiorowym. Nie zapominamy, że kluczem do ograniczenia nadmiarowych dalekich podróży po mieście jest dobre planowanie miejskie oparte na wygodniej lokalności.

– mówi Bartosz Rozbiewski, zastępca dyrektora w Biurze Architektury i Planowania Przestrzennego m. st. Warszawy. Tweet

Równolegle do otwartych wydarzeń, na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej prowadzone jest seminarium, na którym studenci poszukują zewnętrznej formy przestrzennej, która w najlepszy sposób zobrazuje problematykę hałasu. Powstały projekt będzie zrealizowany na placu przed Warszawskim Pawilonem Architektury ZODIAK.

Projekt HAŁAS :W CENTRUM wpisuje się w przyjętą przez Grupę Saint-Gobain strategię Grow&Impact. Jednym z jej filarów pozostaje społeczna i środowiskowa odpowiedzialność biznesu, realizowana między innymi poprzez społeczne kampanie edukacyjne. Skutki hałasu odczuwamy już nie tylko w ruchliwych centrach miast, ale także – coraz częściej – na przedmieściach. Przekonuje o tym raport „W pogoni za ciszą”, w którym pokazujemy, że natężenie dźwięku podczas przerwy w szkole jest porównywalne z tym w okolicy lotniska. To prawda, że w czasach dynamicznej urbanizacji wyeliminowanie niepożądanych dźwięków otoczenia jest trudne. Kluczowe okazuje się w tym kontekście promowanie nowoczesnych rozwiązań dla budownictwa. Jako wiodący producent innowacyjnych rozwiązań, możemy ograniczyć poziom hałasu w przestrzeni miejskiej i poprawić komfort życia jej mieszkańców. Mamy nadzieję, że projekt HAŁAS :W CENTRUM pozwoli nie tylko uwrażliwić społeczeństwo na problem hałasu, ale też dostarczy rozwiązań, które skutki tego problemu ograniczą. Chodzi o rozwiązania, dzięki którym poradzimy sobie z hałasem w miejscach, gdzie mieszkamy, pracujemy, odpoczywamy, gdzie uczą i bawią się nasze dzieci.

– mówi Joanna Czynsz-Piechowiak, prezes Grupy Saint-Gobain w Polsce i Ukrainie – partnera głównego projektu. Tweet

Około 60 procent ludzkości mieszka w miastach, gdzie hałas stanowi jedno z najważniejszych, ale w codziennej dyskusji o komforcie życia i zdrowia rzadziej zauważanych zanieczyszczeń. Hałas uważany jest raczej za coś typowego dla miast, szczególnie tych dużych. Według WHO zanieczyszczenie hałasem jest jednak drugą po zanieczyszczeniu powietrza przyczyną utraty zdrowia na świecie. W tym kontekście budowanie świadomości tego tematu leży w interesie wszystkich mieszkańców miast. Cieszę się, że możemy jako Partner być częścią projektu HAŁAS :W CENTRUM. Zdecydowanie wpisuje się on swoimi założeniami w naszą filozofię działania i wspiera realizację 11. Celu Zrównoważonego Rozwoju ONZ, który ma uczynić miasta bardziej zrównoważonymi.

– komentuje Dominika Lenkowska-Piechocka, założycielka i prezeska Who Will Save The Planet. Tweet

Patronat nad projektem objęli: Polski Związek Firm Deweloperskich, Ambasada Królestwa Danii oraz UN Global Compact. Pełen harmonogram HAŁAS :W CENTRUM będzie dostępny na stronie www.wcentrum.edu.pl. Wydarzenia można śledzić na bieżąco na kanałach społecznościowych – Instagramie, LinkedInie i Facebooku.

HAŁAS :W CENTRUM stanowi kontynuację cyklu poświęconego najbardziej aktualnym tematom z problematyki planowania i użytkowania przestrzeni miejskiej. Edycja w roku 2022 poświęcona była zagadnieniu wody (https://www.wcentrum.edu.pl/woda-wcentrum). W kolejnych latach poruszone zostaną takie tematy, jak: zarządzanie odpadami, zieleń, parkowanie czy obecność dzikich zwierząt w mieście.

Artykuł Rusza 2. edycja projektu społecznego :W CENTRUM pochodzi z serwisu Who will save the planet.

Tergoscope – aplikacja do obliczania śladu węglowego w zakresie 1, 2 i 3

Dominika — Wed, 11 Jan 2023 10:46:10 +0000

Wokół obliczenia śladu węglowego organizacji narosło wiele strachu, szczególnie w kontekście dyrektywy CSRD, która już wkrótce zobowiąże wiele podmiotów do raportowania niefinansowego, m.in. emisji gazów cieplarnianych w 1, 2 i 3 Zakresie. Nic dziwnego, nowe obowiązki zawsze budzą pewien niepokój, szczególnie, jeśli dotyczą obszarów, z którymi do tej pory firma nie miała styczności, więc i nie ma w swoim zespole odpowiednich ekspertów mogących wyjaśnić nową rzeczywistość. Mam przyjemność współpracować z firmą TerGo, która stworzyła intuicyjną aplikację online do obliczania śladu węglowego we wszystkich zakresach. W tekście poniżej opowiem o niej i wyjaśnię:

czym jest ślad węglowy i czego dotyczy w zależności od zakresu,
jak w procesie raportowania śladu węglowego może być przydatny Tergoscope,
kogo raportowanie śladu węglowego dotyczy.

[tekst powstał w ramach płatnej współpracy]

Ślad węglowy

Zgodnie z definicją podawaną przez Tergopedię, ślad węglowy to ilość gazów cieplarnianych wyrażona najczęściej w formie ekwiwalentu dwutlenku węgla (CO2e), jaką emituje do atmosfery podmiot, organizacja, zdarzenie, usługa, teren lub człowiek. Ślad węglowy powstaje w wyniku np. spalania paliw kopalnych, pozyskiwania materiałów (wycinki drzew, wydobywanie torfu), ale i każdego innego działania.

Zakresy śladu węglowego

Zgodnie z międzynarodowym standardem GHG Protocol, dane dotyczące działalności, podzielone są na trzy Zakresy. Te trzy zakresy zostały zdefiniowane po to, aby pomóc w określeniu bezpośrednich i pośrednich źródeł emisji, poprawić przejrzystość i zapewnić użyteczność dla różnych rodzajów organizacji i różnych typów polityk klimatycznych oraz celów biznesowych. Zakresy 1 i 2 są dokładnie zdefiniowane, aby przeciwdziałać sytuacji, w której te same emisje policzone są w różnych miejscach wielokrotnie.

Zakres 1 – są to własne, bezpośrednie emisje gazów cieplarnianych organizacji, np. emisje wynikające ze spalania paliw w maszynach, kotłach, piecach lub pojazdach będących własnością firmy. Są to również wycieki fluorowanych gazów cieplarnianych (HFC) z systemów chłodniczych lub klimatyzacyjnych, a także każde inne emisje z procesów przemysłowych firmy.

Zakres 2 – są to emisje pośrednie, które pochodzą z zakupionej energii elektrycznej, ciepła, pary i chłodu, z których korzysta firma w prowadzonej działalności.

Zakres 3 – są to wszystkie inne emisje pośrednie występujące w łańcuchu wartości organizacji, czyli emisje gazów cieplarnianych, na które firma ma wpływ, ale których nie kontroluje bezpośrednio. Mowa tutaj np. o emisjach związanych z transportem zakupionych towarów, wywozem odpadów, podróżami służbowymi, dojazdami pracowników pojazdami, które nie są własnością organizacji. W przypadku wielu firm emisje z zakresu 3 stanowią ponad 70 procent śladu węglowego. Na przykład wtedy, gdy organizacja wytwarza produkty często występują znaczne emisje CO2e z wydobycia i przetwarzania surowców.

Kogo dotyczy raportowanie śladu węglowego

Dyrektywa CSRD, która mówi o sprawozdawczości przedsiębiorstw w zakresie zrównoważonego rozwoju, czyli również raportowaniu emisji gazów cieplarnianych, docelowo obejmie wszystkie duże jednostki notowane i nienotowane oraz duże grupy kapitałowe bez względu na wielkość jednostki dominującej, a także małe i średnie spółki giełdowe. Przepisy dyrektywy przewidują trzystopniowy harmonogram zastosowania nowych obowiązków przez firmy. W pierwszej kolejności informacje przedstawią po raz pierwszy, za rok obrotowy 2024, największe podmioty, które już obecnie raportują tzw. informacje niefinansowe, bo podlegają pod NFRD. Są to duże jednostki zainteresowania publicznego, których liczba pracowników przekracza 500 osób. Rok później pierwsze raporty przedstawią pozostałe duże jednostki. Małe i średnie spółki giełdowe złożą po raz pierwszy raporty za rok obrotowy 2026. Raportowanie śladu węglowego może dotyczyć jednak znacznie szerszej grupy podmiotów, jeśli znajdują się w łańcuchu wartości większych graczy podlegających raportowaniu. Wynika to z faktu, że duże firmy będą wpływały na swoich partnerów biznesowych i mobilizowały je do raportowania raportowania i zmniejszania emisji.

Tergoscope, intuicyjna aplikacja do obliczania śladu węglowego

Dokładne obliczenie śladu węglowego obejmuje złożony proces obserwacji wszystkich zdarzeń połączonych z tworzeniem produktu czy usługi, szerzej działalnością całej firmy. Ten proces, szczególnie dla organizacji, które do tej pory nie miały do czynienia z kwestiami raportowania śladu środowiskowego, może wydawać się dość enigmatyczny. Wsparciem na pewno będą narzędzia do obliczania śladu węglowego, które pojawiają się na rynku. Świetnym przykładem takiego carbon accounting software’u jest na pewno Tergoscope.

– Zmiany klimatyczne to ogromne wyzwanie, z którym musimy zmierzyć się wszyscy, jak najszybciej. Tworząc Tergoscope, chcieliśmy ułatwić liczenie śladu węglowego zarówno firmom i organizacjom zobowiązanym do tego ustawami, jak i tym, które chcą działać odpowiedzialnie i zmniejszyć swój negatywny wpływ na środowisko. Chcemy, aby komunikacja o działaniach klimatycznych w biznesie opierała się na danych, a nie na deklaracjach. Projektując narzędzie do liczenia śladu węglowego, postawiliśmy na prostotę, wygodę oraz intuicyjną obsługę. Przejrzysty układ Tergoscope prowadzi użytkownika przez obliczenia i podpowiada, gdzie szukać potrzebnych danych. Dzięki Tergoscope liczenie śladu węglowego organizacji jest o wiele łatwiejsze i zautomatyzowane. Dodatkowo zapewniamy możliwość skorzystania z indywidualnego wsparcia specjalistów – komentuje Ewelina Sasin, współzałożycielka TerGo.

Ciekawą funkcją Tergoscope jest możliwość integracji z aplikacją TERbit, która umożliwia m.in. monitorowanie redukcji emisji wynikających z dojazdów do pracy ekologicznymi środkami transportu. Te emisje wlicza się w zakres 3.

Aplikację Tergoscope przetestowali już wybrani klienci biznesowi dwóch wiodących banków. Więcej szczegółowych informacji: business@tergo.io.

Artykuł Tergoscope – aplikacja do obliczania śladu węglowego w zakresie 1, 2 i 3 pochodzi z serwisu Who will save the planet.

Jak promować w firmie „reuse”

Joanna — Tue, 15 Nov 2022 08:37:29 +0000

Coraz więcej, chociaż nadal niewystarczająco, firm dostrzega potencjał, który kryje się za ideą „wielorazowości”. Powrót do „reuse”, czyli modelu wielokrotnego użycia choćby opakowań, który święcił triumfy jeszcze w czasach PRL-u zaczyna przebijać się również do powszechnej świadomości. Jakie pomysły wprowadza biznes i co może zrobić firma, by promować „wielorazowość” nawet jeśli niczego nie produkuje? Przeczytaj ten artykuł i łap inspiracje dotyczące „reuse”.

Korzyści z opakowania wielorazowego użytku

Środowiskowe korzyści z wielorazowości, to m.in. mniej odpadów i zużytych zasobów na produkcję opakowań jednorazowych. Jak podaje Fundacja Ellen McArthur ‘ przestawienie się na wielorazowe opakowania to konkretne korzyści biznesowe – zmniejszenie kosztów (np. jeśli zaoferujemy refille), okazję do poprawy tzw. user experience (by podbić serca tych najbardziej wymagających konsumentów), możliwość zbierania ciekawych danych o preferencjach kupujących (by na ich podstawie ulepszyć produkty), a przede wszystkim – lojalność klientów. Jak to zrobić? Możesz zainspirować się pomysłami na „reuse” opakowań, które już wdrożono – na świecie i w Polsce.

Przykłady działań wpisujące się w reuse

Opakowanie własnością firmy

Czy wiesz, że istnieje ogólnopolski system kaucyjny, który eliminuje jednorazowe kubki na kawę i herbatę brane „na wynos”? Dzięki Take!Cup klient wpłaca kaucję w wysokości 5 zł, a kubek może zwrócić w różnych zrzeszonych w systemie lokalach na terenie całej Polski. Wówczas klient odzyskuje pieniądze, a do obiegu wraca umyte i wyparzone naczynie, które posłuży jeszcze nawet 999 innym klientom.

Na świecie pomysł zbierania, a następnie mycia i przekazywania opakowań do ponownego napełnienia w fabrykach przejęła platforma Loop, która świadczy te usługi różnym firmom: od kosmetycznych gigantów po producentów lodów. Obecnie razem z Burger King testuje opakowania wielorazowego użytku na wynos w wybranych restauracjach sieci w USA, a z McDonalds – w Wielkiej Brytanii.

Opakowanie własnością klienta

W domu, w sklepie, a nawet w dowolnym innym miejscu (o tym za chwilę) klient może dziś sam napełnić ponownie butelkę szamponem czy detergentem, a nawet ulubionym napojem gazowanym. W tym ostatnim przypadku musi się najpierw zaopatrzyć w saturator i syrop, przy czym tzw. nabój CO2, niezbędny do zrobienia bąbelków, może wymienić z pomocą kuriera, nie ruszając się z domu – w ten sposób pomysł dobrze znany z czasów PRL-u powrócił w nieco tylko zmodyfikowanej odsłonie.

Po kosmetyki czy chemię gospodarczą klient musi się już jednak pofatygować do sklepu, gdzie znajdzie stację do refillingu – tak działa w Polsce np. projekt startupu Swapp! Co ciekawe, firmy, których produkty znalazły się w ofercie, zaoferowały klientom 15 proc. rabat, niejako odliczając wartość opakowania. Punktów z refillomatami jest jednak jeszcze niewiele na mapie Polski, dlatego szczególnie ciekawie prezentuje się pomysł berlińskiej marki Minimals, która oprócz niewielkich i napędzanych siłą ludzkich mięśni (a zatem niezużywających energii elektrycznej) stacji do refillingu oferuje je również w formie… roweru. Berlińczycy mogą zamówić wizytę takiej mobilnej stacji prosto do domu lub sprawdzić tygodniowy rozkład jazdy sprzedawcy.

Opakowanie wielorazowe w e-commerce

W serwisie aukcyjnym Allegro przy odbiorze paczki z paczkomatu klient może zdjąć karton i zostawić go w przegródce. Dostaje nawet cieniutkie narzędzie do przecięcia taśmy klejącej. Kartony trafiają z powrotem do firm, które mogą użyć ich ponownie. Jedna z nich, „Better Land”, pochwaliła się, że od 10 lat nie kupiła nowych opakowań, bo ciągle wykorzystuje te, które do niej wracają. InPost przy współpracy z Modivo rozpoczęły również testy nowego rozwiązania, które polega na korzystaniu z opakowań wielokrotnego użytku. Szacują, że posługiwanie się tym systemem może nawet dziesięciokrotnie zmniejszyć zapotrzebowanie na opakowania służące do wysyłek produktów.

Jak promować reuse wśród pracowników

Nie tylko biznes można przestawić na reuse – jako pracodawczyni również masz ogromne pole do popisu wybierając na przykład jedno z poniższych działań. Uwaga, zadbaj, aby wpisywało się ono w szerszą komunikację tematu gospodarki obiegu zamkniętego, na przykład podczas Tygodnia Zrównoważonego Rozwoju. Możesz:

Stworzyć wyjątkowy benefit, którym zaciekawisz pracowników i zwrócisz ich uwagę na trend reuse. Jak? Najpierw sprawdź, co wśród Twoich pracowników cieszy się największą popularnością – od napojów, przez chemię gospodarczą, po kosmetyki – a następnie zamów do biura refillomat.

2. Zadbać o racjonalne wykorzystanie zasobów. Przy okazji znajdziesz sporo oszczędności. Od planowania firmowych eventów, przez ponowne wykorzystanie kartonów po produkcję gadżetów promocyjnych i materiałów informacyjnych – ideę „reuse” warto wdrożyć w jak największej liczbie działań podejmowanych przez organizację.

3. Promować ekopostawy wśród pracowników. Czasem wystarczy, że udostępnisz wielorazowe butelki na wodę i kubki termiczne, aby koleżanki i koledzy z biura wybierając się na spotkanie albo wychodząc po kawę nie wygenerowali kolejnego odpadu.

Chcesz więcej inspiracji, jak włączyć ideę reuse do działań z zakresu społecznej odpowiedzialności biznesu? Napisz do nas, a wesprzemy Cię swoją wiedzą, pomysłami i doświadczeniem.

Artykuł Jak promować w firmie „reuse” pochodzi z serwisu Who will save the planet.

Raport Powody do paniki, czyli konsekwencje zmian klimatu w Senegalu, Gwatemali, Kambodży i Kenii

Dominika — Tue, 07 Jun 2022 11:38:05 +0000

Co jesteśmy winni uchodźcom klimatycznym? Na to pytanie stara się odpowiedzieć raport Uniwersytetu Bolońskiego „Powody do paniki? Konsekwencje zmian klimatu w Senegalu, Gwatemali, Kambodży i Kenii”, wydany w tym roku przez Fundację Kupuj Odpowiedzialnie w ramach kampanii #KlimatNaZmiany. Ten artykuł czytacie również dzięki mojej współpracy z Fundacją.

My i oni, czyli zakres geograficzny raportu

Naukowczynie i naukowcy z Uniwersytetu Bolońskiego wybrali cztery kraje znajdujące się na trzech różnych kontynentach i sprawdzili, jak zmiany klimatu oddziałują na tamtejszą ludność. My tu mamy pożary, czasem wichury czy burze, na które oczywiście narzekamy, ale które jeszcze nie mają drastycznego wpływu na nasze codzienne życie. Jednak najbiedniejsze kraje, już obciążone pokolonialnymi zaszłościami cywilizacyjnymi i trudnymi warunkami środowiskowymi, otrzymały kolejny cios, który dziś wzmacnia ruchy migracyjne.

Jak niszczymy Senegal

Spójrzmy tylko na jeden z opisanych w raporcie przypadków, czyli Senegal. Tam niemal 15% aktywnej zawodowo ludności pracuje w rybołówstwie, a aż 65% populacji zamieszkuje tereny na wybrzeżu. Niestety, spowodowane przez zmiany klimatu: rosnący poziom morza, erozja wybrzeży (przyspieszająca w wyniku wichur, ulew i powodzi) i zmiany prądów morskich wpływające na migracje ryb wkrótce pozbawią Senegalczyków domu, pracy i żywności.

Co gorsza, zmiany klimatu dokładają się do innych problemów, z którymi mieszkańcy muszą się dziś mierzyć. Po pierwsze, wielkie statki przemysłowe doprowadzają do przełowienia ryb, które sprzedawane są m.in. Unii Europejskiej (na co zgodził się rząd kraju, podpisując stosowne umowy…). Po drugie, bogate kraje eksportują do Senegalu zużyte ubrania, choć nie ma tam ani branży recyklingu odpadów tekstylnych, ani nawet bezpiecznych i uregulowanych składowisk.

Migranci w pułapce wiz

Nie dziwi więc fakt, że, jak to powiedział jeden z badanych Senegalczyków, „Rybacy płyną za rybami: jeśli ryby płyną do Europy, to rybacy też.” Tyle że mieszkańcy Senegalu nie mogą sobie pozwolić na opłacenie horrendalnych wiz, a ich paszporty w globalnym rankingu znajdują się na 88 miejscu (dla porównania polski paszport jest na 9 miejscu), co oznacza, że mają bardzo zawężone pole migracji międzynarodowej. Senegalczycy więc do Unii Europejskiej dostają się w najbardziej niebezpieczny sposób – nielegalną drogą morską.

Europejczycy vs. uchodźcy

Raport Uniwersytetu Bolońskiego pokazuje nam, Europejczykom, że wykorzystujemy biedne kraje, prowadząc grabieżczą politykę bez oglądania się na ich mieszkańców, a dziś, kiedy spowodowane przez nasz intensywny rozwój zmiany klimatu zabierają chleb ludności tych krajów, zwyczajnie uszczelniamy nasze granice. I byłaby to tylko smutna konstatacja, gdyby nie fakt, że naukowczynie i naukowcy nie poprzestają na pokazaniu nam, co się dzieje np. w Gwatemali czy Kambodży. Raport podpowiada też, co możemy zrobić, by walczyć z niesprawiedliwością i realnie pomagać uchodźcom klimatycznym.

Jak działać?

Organizacje pozarządowe mogą stworzyć sieci solidarnościowe ze społecznościami najbardziej dotkniętymi zmianami klimatu, a także zebrać podpisy pod petycjami – choćby do UE o zrównoważony połów ryb, ale też zmianę polityki migracyjnej.
UE może zapewnić reparacje klimatyczne, dzielić się wiedzą i technologiami i uregulować ścieżki migracji (np. stworzyć program wiz tymczasowych). No i oczywiście zrewidować umowy, które prowadzą do wyniszczania bioróżnorodności.
Co my możemy zrobić, oprócz wywierania presji na rządy i UE? Choć raport nie mówi o jednostkach, my też możemy pomóc, ograniczając konsumpcję, szczególnie tekstyliów i plastiku. Zwróćmy też uwagę, skąd pochodzą produkty, które kupujemy, i czy są oznaczone jako fair trade. A przede wszystkim przeczytajmy raport i upowszechnijmy wiedzę, którą nam daje. Zyskamy oręż do walki z falą hejtu na uchodźców klimatycznych.

W związku z publikacją raportu powstał również społeczny eksperyment filmowy „Bezdomni z powodu klimatu”. W eksperymencie wzięło udział dwóch aktorów. Jeden wcielił się w bezdomnego, który stracił dom z powodu zmiany klimatu, a drugi w nieprzyjemnego przechodnia, który nie wierzy w zmiany klimatu i kpi z bezdomnych, prowokując reakcje ludzi. Kamery rejestrowały reakcje przechodniów podczas całego procesu.

Niniejszy artykuł powstał dzięki współpracy z Fundacją Kupuj Odpowiedzialnie. Raport „Powody do paniki?” znajdziesz pod poniższym przyciskiem.

Artykuł Raport Powody do paniki, czyli konsekwencje zmian klimatu w Senegalu, Gwatemali, Kambodży i Kenii pochodzi z serwisu Who will save the planet.

5 jadalnych chwastów, które urozmaicą waszą kuchnię

Joanna — Thu, 05 May 2022 20:02:42 +0000

Wiosna w pełni! W maju przydomowe ogródki, pola i łąki pokrywają się zielenią. To idealny czas, aby z bliska przyjrzeć się otaczającym nas roślinom. Być może niektóre z nich mijacie codziennie, nie zdając sobie sprawy z ich ukrytych właściwości. Jadalne chwasty urozmaicą waszą kuchnię i będą źródłem cennych substancji odżywczych.

Pokrzywa

Zacznijmy od klasyki, która raczej nikogo nie zaskoczy – pokrzywa! Od dziecka unikamy jej parzących liści, ale z czasem doceniamy za lecznicze właściwości. Co ciekawe, wszystkie części tej rośliny mają swoją moc. W Zielniku Aptecznym czytamy, że jej liście są bogate m.in.: w witaminę C i K, chlorofil czy przeciwzapalne kumaryny. Kłącza i korzenie są pełne lipidów i soli mineralnych, a nasiona i owoce zawierają oleje z kwasami linolowymi. Pokrzywa wspomaga trawienie i oczyszczanie organizmu, poprawia krążenie czy działa przeciwzapalnie. Ma swoje zastosowanie w kosmetyce – przede wszystkim łagodzi podrażnienia skórne i pomaga w walce z łupieżem. W jaki sposób samemu przygotować pokrzywę w łatwy i szybki sposób? Najprostszym przepisem jest przyrządzenie naparu – wystaczą nam do tego dwa, trzy świeże lub suszone listki, które należy zalać wodą. Taka herbatka ma działania oczyszczające i moczopędne. Liście pokrzywy można dorzucić do koktajlu i zmiksować np. z bananem i napojem roślinnym. W kuchni należy ją traktować podobnie do szpinaku czy szczawiu – podsmażyć z czosnkiem, cebulą i chilli. Będzie idealnym dodatkiem do jajecznicy czy makaronu. Jeśli interesuje was przyrządzanie domowych kosmetyków z dodatkiem pokrzywy, sprawdźcie, jak przygotować szybką wcierkę do włosów.

Czosnaczek pospolity

Druga propozycja to nieco zapomniany chwast, którego okres kwitnienia przypada akurat na kwiecień i maj. Możecie go spotkać przy drogach czy na skraju lasu. Jak go rozpoznać? Zazwyczaj występuje w skupiskach, osiąga nawet metr wysokości, ma lekko owłosioną łodyżkę i sercowate liście. W przypadku wątpliwości warto lekko go potrzeć – powinien wydawać charakterystyczny, czosnkowy zapach. Niektórzy używają go w celach ozdobnych – na wiosnę czosnaczek kwitnie na biało. Jest bogaty w witaminę C, wapń czy żelazo. Obniża poziom cholesterolu i ciśnienie krwi. Podobnie jak pokrzywa, działa przeciwzapalnie i wspomaga trawienie. Okłady z czosnaczku wspomagają gojenie ran i mogą pomóc zwalczyć grzybicę. W kuchni nada się jako przyprawa – smakuje podobnie do czosnku, ale ma więcej goryczki. Można go ususzyć i dodawać do potraw, podsmażyć na patelni lub wykorzystać świeże liście do sałatek czy wywarów.

Szczawik zajęczy

Podczas leśnych spacerów rozglądajcie się za szczawikiem zajęczym. Lubi cień, dlatego często można go wypatrzeć w zaroślach. Jest nieduży, ma charakterystyczne, podobne do koniczyny listki, cienką łodygę i drobne, białe kwiatki. Do spożycia nadają się liście i kwiaty, które w smaku są kwaskowate. To roślina miododajna, bogata w witaminę C. Działa oczyszczająco i moczopędnie, dlatego idealnie nada się na napar. Może również przydać się jako dodatek do zup czy sałatek. Warto pamiętać, aby nie przesadzić z ilością, szczawik w dużych dawkach jest toksyczny.

Podagrycznik pospolity

Podagrycznik, nazywany kurzą stopką, ma swoje zastosowanie w zielarstwie od wieków. Jest trudny do wyplenienia, dlatego wielu uważa go za szkodliwy chwast, nie doceniając jego mocy. Osiąga do metra wysokości, ma nagą łodygę o trójkątnym przekroju, a wyróżniają go charakterystyczne wieloszypułkowe kwiaty, układające się w baldachy złożone. Zapamiętajcie te cechy, bo łatwo go pomylić z kilkoma innymi roślinami, np. barszczem zwyczajnym. Podagrycznik wykorzystywany jest w kosmetyce – można z niego zrobić rozgrzewające maseczki, które poprawiają oddychanie skóry. Swoją nazwę zawdzięcza właściwościom leczniczym – wykorzystywano go do leczenia podagry, czyli formy zapalenia stawów. Zawiera liczne substancje odżywcze takie jak witaminę C czy białka. Podagrycznik ma marchewkowy smak, dzięki czemu będzie dobrym dodatkiem do koktajli, zup czy sałatek. Kurza stopka nada się również na pesto, ciekawa alternatywa bazylii.

Cykoria podróżnik

Sama nazwa sugeruje, że ten typ cykorii spotkamy właściwie wszędzie – w ogródku, na polach, a nawet w górach. Można ją rozpoznać po licznych, niebieskich kwiatach, osadzonych po bokach łodygi. Osiąga nawet 120 cm wysokości i jest wyjątkowo odporna na zerwanie dzięki mocnej, twardej łodydze. Wszystkie części rośliny mają swoje zastosowanie. Korzeń i ziele wykorzystuje się w farmaceutyce, chociażby ze względu na zawartość substancji goryczkowatych. Cykoria jest źródłem inuliny, która zapobiega zaparciom, jednocześnie pobudzając trawienie. Podróżnik obniża cholesterol i uszczelnia naczynia krwionośne. Co ciekawe, mieloną cykorię można stosować jako zamiennik kawy, bezpieczny dla kobiet w ciąży. Jeśli chcecie samemu sporządzić taki wywar, należy wysuszyć korzenie cykorii, uprażyć je na patelni, zmielić, a następnie zalać wrzątkiem.

Źróda:

Ciemny, P. (2021, January 19). Czosnaczek pospolity / alliaria petiolata. Zapach I Smak czosnku z Rodziny Kapustowatych. Chwasty od Kuchni. Retrieved May 2, 2022, from https://chwastyodkuchni.com/2021/01/19/czosneczek-pospolity/

Cykoria Podróżnik – właściwości i zastosowanie . KtoMaLek. (2019, August 1). Retrieved May 2, 2022, from https://ktomalek.pl/blog/cykoria-podroznik-wlasciwosci-i-zastosowanie/w-628?bgar=aHR0cHM6Ly93d3cuZ29vZ2xlLmNvbS8%3D

Kaźmierczak, D. (2021, October 18). 10 powodów, dla których warto stosować podagrycznik pospolity. Apteka Zawiszy Czarnego. Retrieved May 2, 2022, from https://aptekazawiszy.pl/artykuly/10-powodow-dla-ktorych-warto-stosowac-podagrycznik-pospolity.html#:~:text=Podagrycznik%20pospolity%20mo%C5%BCna%20ponadto%20wykorzysta%C4%87,zebranych%20wiosn%C4%85%20mo%C5%BCna%20przyrz%C4%85dzi%C4%87%20sa%C5%82atk%C4%99.

Wawer, I. (n.d.). Pokrzywa: Zielnik Apteczny: Dla Spragnionych Zdrowia. Zielnik Apteczny. Retrieved May 2, 2022, from https://www.zielnik-apteczny.pl/wlasciwosci-ziol/pokrzywa/#:~:text=Pokrzywa%20to%20ro%C5%9Blina%20jadalna%2C%20mo%C5%BCna,te%C5%BC%20by%C4%87%20dodatkiem%20do%20jajecznicy.

Wikimedia Foundation. (n.d.). Szczawik Zajęczy. Wikipedia. Retrieved May 2, 2022, from https://pl.wikipedia.org/wiki/Szczawik_zaj%C4%99czy#:~:text=Szczawik%20zaj%C4%99czy%20(Oxalis%20acetosella%20L,w%20Ameryce%20P%C3%B3%C5%82nocnej%20i%20Po%C5%82udniowej.

Artykuł 5 jadalnych chwastów, które urozmaicą waszą kuchnię pochodzi z serwisu Who will save the planet.