Mydło w kostce jest super, bo:

• nie produkuję śmieci w postaci plastikowych opakowań (szukam tych, w papierowym opakowaniu lub na wagę)
• jest trochę taniej (porównując produkt tego samego producenta dostępny w kostce i w płynie)
• lubię to, jak wygląda mydło w kostce, jego prostota ma w sobie coś szlachetnego, szczególnie te z Aleppo
• ma dobry skład (chociaż kostka nie jest jego gwarancją, teraz używam mydła z Aleppo, które jest w 100% z oliwy z oliwek, ale szukam czegoś produkowanego bliżej o równie fajnym składzie)
• jest super wygodne w użyciu jako mydło do golenia, od dawna nie używam do tego pianek czy żeli
• używa go cała rodzina, również roczna Róża i pięcioletni Gucio (nie potrzebujemy żadnego dodatkowego kremu ochronnego do pupy)
• oszczędzam na kupowaniu właśnie preparatów do depilacji
• pachnie czystością, naturalną i nie konkuruje z moimi perfumami
• nie kusi pompką moich dzieci

Mydło w kostce jest mniej super, bo:

• gdy zapomnę wylewać nadmiaru wody z mydelniczki, mydło potrafi się trochę „rozciapciać”, wtedy trzeba je osuszyć
• moje dzieci uwielbiają się nim bawić, drapać je, namaczać i „rozciapciać”, co często kończy żywot mydła
• te o faktycznie dobrym składzie są droższe, ale wiem za co płacę
• mam wątpliwości co do ich zastosowania w miejscach publicznych ze względu na higienę, w domu zawsze obmywamy mydło, które bez tego potrafi mieć ślady zmywanego brudu, na przykład po myciu dłoni przez Gucia, który właśnie wrócił z piaskownicy (a co Wy o tym myślicie?)

A co Wy myślicie o mydle w kostce? Macie swoje ulubione?

Ps. Jak Twoje zero waste’owe zmiany? Chcesz wiedzieć jak w nich wytrwać? Zajrzyj tu.

Artykuł Mydło w kostce – prosta zmiana zero waste pochodzi z serwisu Who will save the planet.

Niezależnie od tego, czy homo sapiens ponoszą winę, czy nie, pozostaje faktem, że skoro tylko przybywali w jakiejś miejsce, wymierała ludność tubylcza.

Zatrzymało mnie to zdanie. Akurat jechaliśmy z Warmii do Warszawy, odłożyłam książkę na kolana i długo patrzyłam na horyzont. Wiesz, że jeszcze kilkanaście tysięcy lat temu ziemię zamieszkiwało kilka gatunków człowieka jednocześnie? Nigdy wcześniej o tym nie myślałam, a teraz, w kontekście zmian klimatycznych, te zdanie wydało mi się uderzające. Czy w czasach globalizacji jesteśmy ostatnią ludnością tubylczą? Galopujące zmiany klimatyczne, które sobie zafundowaliśmy, wydają się bardzo prawdopodobnym rozwiązaniem zagadki dotyczącej końca naszej cywilizacji. Jak wynika z raportu przygotowanego na zlecenie ONZ, szóste wymieranie gatunków trwa. Tak mówi o tym dr Kate Brauman z Uniwersytetu Minnesoty, jedna z autorek obszernego 1800-stronicowego dokumentu (za Newsweek).

Udokumentowaliśmy naprawdę bezprecedensowe zanikanie bioróżnorodności natury. Jeśli chodzi o szybkość zanikania i skalę zagrożenia, jest to coś zupełnie innego niż wszystko, co do tej pory widzieliśmy w historii ludzkości.

Przyjazną czytelnikowi wersję raportu znajdziesz tutaj.

Ze słabego gatunku, który przez większość swojej historii walczył o przetrwanie i zajmował środkowe miejsce w łańcuchu pokarmowym, wspięliśmy się aż na sam jego szczyt. Stało się tak prawdopodobnie przez przypadkowe (!), a może boskie, mutacje genetyczne, które na tyle zmieniły nasz mózg, że w zaskakującym, jak na wiek świata, tempie, nauczyliśmy się nowych sposobów myślenia i komunikacji. Nasz spektakularny przeskok w łańcuchu pokarmowym aż na sam szczyt ma swoje ważne konsekwencje. W przeciwieństwie do innych zwierząt, które na najwyższe ogniwo wspinały się miliony lat, nie mieliśmy czasu przystosować się do nowej roli. Harari pisze:

Wiele historycznych katastrof, od morderczych wojen po gwałt zadawany przez człowieka ekosystemowi, było skutkiem tego nazbyt szybkiego skoku.

Zdaje się, że jesteśmy niedojrzali na poziomie emocji i ciała. To dziecko, gdy dostanie wór cukierków, zjada je wszystkie łapczywie. Nie myśli o tym, co będzie potem. Który inny gatunek marnotrawi zasoby naturalne tak, jak my? Znasz bajkę o złotej rybce? Jest tam baba, która chce więcej i więcej. Dostaje wszystko, o co poprosi, ale to cały czas za mało. Aż w końcu rybka wraca babę do punktu wyjścia, przed drewnianą chałupę z rozbitym korytem. Ze szczytu hierarchii znowu na sam dół.

Taką złotą rybką dla całej ludzkości jest natura. Możemy bezmyślnie brać od niej więcej i więcej lub udowodnić, że zasługujemy na ten niespodziewany awans na szczyt łańcucha pokarmowego.
Jak to zrobić? Działaj. Tu zobacz jak możesz to robić.

Artykuł Teoria o tym, dlaczego niszczymy Planetę pochodzi z serwisu Who will save the planet.

Ocet to podstawa

W internecie znajdziecie wiele przepisów, na środki, których podstawą jest właśnie ocet. Jeśli lubisz i potrzebujesz dokładnych proporcji, znajdziesz je np. w tym wpisie . Ja zazwyczaj w przygotowywaniu środków czyszczących stosuję metodę „na oko”. Poniżej mój ulubiony przepis na uniwersalny płyn do mycia podłóg. Idealny dla tych, co nie lubią ważyć i mierzyć.

Przepis na uniwersalny płyn do mycia podłóg

• do wiadra nalewam ciepłą wodę,
• dodaję chlust octu (zapachowego, przepis poniżej, lub zwykłego),
• opcjonalnie kilka kropli olejku eterycznego

Gotowe!

W moim wypadku ten chlust to około pół szklanki. Jeśli uznam, że podłoga jest brudniejsza niż zwykle, chlust jest dłuższy i oznacza mniej więcej całą szklankę octu. Ale, ale. Może okazać się, że podłoga jest naprawdę brudna i dodatkowo, bo na przykład mówimy o podłodze w łazience, zabrudzona osadami z mydła czy kamienia, wtedy dodaję jeszcze łyżkę, dwie sody i jeszcze większy chlust octu.

Przepis na ocet zapachowy

Potrzebujesz:

• ocet 10%, najtańszy, jaki znajdziecie, dla mnie ważne, aby był w szklanej butelce
• skórki od pomarańczy/cytryny, lawenda, mięta, goździki, laska cynamonu (ilość wg uznania)

Do octu dodaję wybrany składnik, komponuję go akurat tak, jak poniesie mnie fantazja. Lubię miętę. Zimą goździk, cynamon, pomarańcza. Bardzo intensywnie pachnie cytryna. Uwaga, ocet ma właściwości żrące. Zdarzyło się, że przyrządzając miksturę w słoiku, metalowa zakrętka zaczęła rdzewieć. Dlatego wykorzystałam folię (z odzysku :)), aby odizolować płyn od metalu. Rozwiązaniem jest zamknięcie butelki korkiem lub wrzucenie składników do butelki, w której kupiliście ocet.

Plusy uniwersalnego płynu

• Produkuję mniej śmieci, płyn jest jeśli nie zero waste, to na pewno less waste – zamiast wielu płynów zapakowanych w plastik, wybieram ocet w szklanej butelce, którą można przetwarzać w nieskończoność, można też wykorzystać skórki z pomarańczy czy cytryny. Nie dysponuję żadnymi wynikami badań, ale śmiem twierdzić, że proces produkcji (zmieszać wodę z octem w wiadrze) domowego płynu versus tego gotowego ma mniejszy ślad węglowy i wodny.
• Baby steps działają – w mojej rodzinie to tylko paręnaście plastikowych butelek rocznie mniej, ale cieszą i tak. Nie uratuję nim planety od śmieci i zmian klimatycznych, ale już zainspirowałam kilka osób do podobnej zmiany. Efekcie motyla, działaj :).
• Cieszy oczy, skórki cytryny czy mięta zatopiona w płynie naprawdę ładnie wygląda, a ja lubię ładne rzeczy.
• Cieszy dziecko, płyn można przygotować z dziećmi, to świetna zabawa.
• Przyjazny dla środowiska skład
• Przyjazny dla dzieci skład – nie mam obawy, że moje tarzające się po podłodze dziecko przy okazji zabawy poliże podłogę, którą wypaprałam jakimś specyfikiem, na którym jest napisane „Trzymać z daleka od dzieci”
• Łatwo się go robi i jest pod ręką, oszczędzam czas i nie martwię się o zakup płynów do różnych powierzchni.
• Jest stosunkowo tani. Butelka octu waha się między 2 a 3 zł i mi wystarczy na ok 10 wiader.
• Jest taki, jaki chcę.

Minusy płynu

• Hmmm… naprawdę nie widzę. Ewentualnie konieczność zmierzenia się ze wzrokiem pani Ani, która pomaga nam w domowych porządkach ;). Przy czym wzrok, jak go w pierwszej chwili mylnie oceniłam, nie był karcący, a pełen uznania.
• No jednak jest minus. Nie używajcie płynu do kamiennych powierzchni. Mogą matowieć.

Naturalny zapach

Uwaga, jeśli nie chcesz się bawić w robienie zapachowego octu z naturalnych składników, dodaj do niego po prostu parę kropel olejku eterycznego. Ja te zapachowe octy lubię, bo ładnie wyglądają w butelce :).

Nie bądź też zaskoczony silnym zapachem octu, mimo obecności w nim olejków. Jest on intensywny przez krótki czas. To normalne, ja przyzwyczaiłam się do niego i polubiłam. Kojarzy mi się z czystością. Poza tym uczę się doceniać naturalne zapachy. Nie wyobrażam sobie już w domu sztucznego zapachu, na przykład rozpylanego z odświeżacza w aerozolu. Jeśli w domu jest czysto, nie potrzebuję maskować brzydkich zapachów. A jeśli mam ochotę na jakiś konkretny zapach, używam kominka na olejki lub kadzidełka.

Robisz swój ocet zapachowy? Jaki zapach jest Twoim ulubionym?

Artykuł Mój uniwersalny płyn do mycia podłóg pochodzi z serwisu Who will save the planet.

Zrobiłam mały audyt tego, co mam w kuchni. Większość sprzętów nie ma więcej niż kilka lat, czasami kilka miesięcy. Oczywiście mogłabym tłumaczyć to faktem, że prowadzę dom od ok 10 lat, ale to nie usprawiedliwia przecież już kolejnego pokolenia patelni, pojemników, noży, ze sprzętami małego AGD na czele.

Trzeba to zmienić. Decyzja podjęta. Będę:

• Kupować rzeczy trwałe, z jakościowych materiałów
• Dbać o nie

Z pomocą nadciąga też Unia Europejska. Jak podaje portalkomunalny.pl, w kwietniu 2021 roku mają wejść w życie przepisy, które wydłużą trwałość takich produktów gospodarstwa domowego jak oświetlenie, monitory, pralki, zmywarki i lodówki. Byłoby wspaniale. Czekam na to prawo, a póki co, w związku z tym, że moja teflonowa patelnia po kilku tygodniach jest już cała porysowana i z nadtopioną rączką, zaopatrzyłam się w patelnię ze stali nierdzewnej.

Plusy:

• Jest piękna, wygląda szlachetnie
• Nie muszę uważać na zarysowanie powłoki
• Czuję inny smak jedzenia, lepszy (być może przez dodatkowy tłuszcz)
• Nie ma brzydkiego zapachu (czułam go, szczególnie przy smażeniu na tanich patelniach teflonowych)
• Jest na zawsze
• Jest „tańsza”, bo nawet jeśli zapłaciłam za nią kilkadziesiąt złoty więcej, zwróci się po kilku miesiącach, przynajmniej w moim domu

Minusy:

• Trudno się ją myje, chociaż znalazłam swój sposób (czytaj poniżej akapit „Magiczny piasek”)
• Wymaga dodania większej ilości tłuszczu, inaczej potrawa się przypala

Staram się nie ulec zero waste’owej gadżetomanii i wykorzystywać maksymalnie to, co już mam, ale ten zakup uważam zdecydowanie za udany. A jaki jest Twój ulubiony przedmiot „na zawsze”?

Magiczny piasek

Pisałam, że patelnię ze stali nierdzewnej trudniej się myje, szczególnie, jeśli przyzwyczailiśmy się do smażenia na niewielkiej ilości tłuszczu. Wtedy, jeśli zapomnimy o mieszaniu, łatwo ją przypalić. W takich wypadkach do walki z przeciwnikiem stosuję „cif” w wersji eko, czyli drobny piasek, który wspaniale czyści przypalone powierzchnie garnków i patelni. Nie trzeba nic robić, tylko trzeć nim powierzchnię. Alternatywą dla piasku może być sól czy fusy od kawy. O te drugie zapytajcie w zaprzyjaźnionej kawiarni.

Artykuł Rzeczy, które trwają pochodzi z serwisu Who will save the planet.