Wasze tematy - Who will save the planet

Jak w prosty sposób zacząć normalizować w firmie temat menstruacji i dlaczego to takie ważne?

Dominika — Sun, 30 May 2021 18:15:40 +0000

Miesiączka to przemilczany, dosłownie, krwawa kwestia dotycząca niemal połowy zatrudnionych. Każda firma, bez względu na swój profil, może zaangażować się w walkę z ubóstwem i wykluczeniem menstruacyjnym lub po prostu normalizacją tematu miesiączki. Praca nad zwiększeniem wewnętrznej empatii organizacji na tę kwestię, to dłuższy proces, który warto dobrze zaplanować. Pierwszym prostym gestem może być udostępnienie artykułów higienicznych w firmowych łazienkach.

Ubóstwo menstruacyjne - co to takiego

Ubóstwo menstruacyjne, w uproszczeniu, to taka sytuacja, gdy nie możesz pozwolić sobie na środki higieniczne, dzięki którym bezpiecznie przetrwasz miesiączkę. Z tym wyzwaniem mierzy się również wiele kobiet w Polsce. Wg raportu Kulczyk Foundation, aż 39 proc. Polek z najmniej zamożnych rodzin, co miesiąc musi rezygnować z zakupu środków higienicznych niezbędnych podczas miesiączki.

Według danych UNICEF i WHO około 500 milionów kobiet boryka się z ubóstwem menstruacyjnym. 130 mln dziewczynek na całym świecie opuszcza lekcje z powodu menstruacji.

Nie znam danych, które pokazywałyby, ile kobiet i dziewcząt dodatkowo nie może pozwolić sobie na leki przeciwbólowe, które są przecież codziennością dla większości miesiączkujących kobiet, które znam.

Menstruuje lub menstruowła połowa zatrudnionych

W swoim życiu zdecydowana większość kobiet doświadcza miesiączki. 12 razy w roku przez około tydzień my, kobiety, w większości przypadków mierzymy się z bólem (czasem tak silnym, że tracimy przytomność), wahaniami nastroju i olbrzymim dyskomfortem fizycznym i psychicznym. To dosłownie krwawy, przemilczany problem, z którym przychodzimy do pracy. Obecny czasem w niestosownych żartach o PMS.

Wg raportu Kulczyk Foundation tylko 68% kobiet deklaruje, że akceptuje fakt, że ma miesiączkę, a prawie 25% uważa, że kobiety nie powinny rozmawiać o miesiączce w obecności mężczyzn.

Czy to oznacza, że gdy w pracy zwijasz się z bólu i stresu, że „przeciekniesz” masz siedzieć cicho, szczególnie gdy szefem jest facet?

Pracodawca może wspierać kobiety na wiele sposobów

Szkocja stała się pierwszym krajem na świecie, który oficjalnie zakończył ubóstwo menstruacyjne swoich obywatelek – środki higieniczne są dostępne w miejscach publicznych. Na to nie możemy liczyć w Polsce, ale możemy zacząć od firmowych łazienek.

“(…) dla kobiety w trakcie menstruacji podpaska (czy inne środki higieniczne) jest potrzebna jak papier toaletowy. A jak wiadomo, brak papieru toaletowego w toalecie to tragedia. Skoro więc normą jest darmowy papier toaletowy w każdej toalecie, to podobnie powinno być z padpaskami” – komentarz na Linkedin

Kubeczek menstruacyjny jako prezent od pracodawcy?

Zainspirowana komentarzem Ani, jednej z moich czytelniczek, zapytałam swoją społeczność na Instagramie (dosyć świadome kwestii ekologicznych, więc i zalet kubeczka grono), jak oceniają pomysł na prezent w postaci kubeczka menstruacyjnego np. z okazji Dnia Kobiet. Aż 55% z 416 głosujących wybrało odpowiedź “Bardzo spoko”, jednak pozostałe 45% wybrało odpowiedź “No nie wiem”. Gdy poprosiłam o wyjaśnienie wątpliwości wysypało się mnóstwo cennych komentarzy, które zebrałam tu, jako ważne wsparcie dla każdej firmy, która myśli o działaniu na rzecz normalizacji tematu miesiączki w firmie.

Ważne wątpliwości:

Pojawiło się wiele głosów wskazujących na dostosowanie firmowych łazienek do potrzeb miesiączkujących kobiet jako priorytet (łatwy dostęp do bieżącej wody, umożliwiający toaletę miejsc intymnych);
Materialny prezent w postaci kubeczka wydał się dla dużej części kobiet zbyt intymnym prezentem, przekraczającym granice prywatności;
Wśród kobiet, które zaznaczyły “No nie wiem” pojawiły się komentarze podkreślające, że wiele kobiet już ma kubeczek i nie potrzebują kolejnego;
Problemem jest również sam rozmiar kubeczka, który wymaga dopasowania;
Pośród niemal 100 komentarzy, pojawił się jeden głos zwracający uwagę na pominięcie w jakiś sposób mężczyzn “faceci nie dostają golarek, wolałabym lepsze prezenty”;
Pojawiło się kilka głosów wskazujących na to, że nie wiadomo czy w obdarowanej grupie wszystkie kobiety miesiączkują i, że sprawdzanie tego byłoby niedorzeczne;
Wiele głosów miało też raczej negatywne skojarzenia z samym określeniem kubeczka jako “prezentu”, bo ten nie powinien, w opinii odpowiadających kobiet, być związany z jakąś przyjemnością, nie czymś tak praktycznym;

“Prezent to coś wyjątkowego z kategorii “przyjemność”. “Bo to tak, jakbym dostała odkurzacz albo papier toaletowy.” “Nie lubię prezentów praktycznych. Wolę takie, które sprawiłyby mi odrobinę przyjemności”

Kluczowa komunikacja działań

Jako ważny insight dla osób przygotowujących się do jakiegokolwiek działania w obszarze normalizacji tematu miesiączki w ich organizacji/firmie, są komentarze wskazujące na brak znajomości kontekstu i intencji, którymi kieruje się pracodawca. A to wskazuje na ważną rolę przemyślanej i odpowiednio zaplanowanej komunikacji takich działań.

“Zestresowałoby mnie to, nie wiedziałabym, jak zareagować”, “To byłoby dziwne, jeśli nie znam intencji stojących za takim prezentem”

Normalizacja tematu menstruacji - co jeszcze?

Podsumowując wątpliwości i korzystając z pomysłów mojej wspaniałej społeczności, poniżej znajdziesz cenne sugestie dotyczące tego, co możesz zrobić w temacie normalizacji tematu menstruacji w swojej firmie.

Przede wszystkim dopasuj łazienkę do potrzeb kobiet menstruujących lub przynajmniej wyposaż łazienkę w artykuły do higieny intymnej.
Wyposaż też w środki przeciwbólowe charakterystyczne dla bólu menstruacyjnego apteczkę pierwszej pomocy.
Jeśli rozważasz szersze działania, mogą to być oferta:
Konsultacji z cup fitterką;
Bonu na kubeczki menstruacyjne;
Konsultacji z cup fitterką;
Rozważ możliwość pracy zdalnej na życzenie.
Pakietu medycznego zawierającego możliwość badań cytologii i innych;

Dzień Kobiet nie jest raczej dobrym pomysłem na poruszanie tego tematu, a jeśli chcesz go obchodzić w swojej firmie, lepiej w tym czasie skup się na czymś mniej praktycznym. Co ważne, koncentrując się na tym temacie w Dzień Kobiet wykluczysz zapewnę sporą grupę osób, które już nie miesiączkują.

“Niektóre kobiety nie mają miesiączki, np przez problemy zdrowotne. To mogłoby sprawić przykrość”

Działania uszytę na miarę Twojej organizacji

Każda firma ma też swoją kulturę organizacyjną. Najlepsze pomysły na empatyzację tematu menstruacji w Twoim miejscu pracy znajdziesz właśnie w jej środku. Rozmawiaj i twórz przestrzeń do rozmowy.

Chcesz wiedzieć więcej? Potrzebujesz wsparcia w przeprowadzeniu takiego działania? Odezwij się do mnie. Napisz na dominika@whowillsavetheplanet.pl lub wykorzystaj poniższy formularz.

Artykuł Jak w prosty sposób zacząć normalizować w firmie temat menstruacji i dlaczego to takie ważne? pochodzi z serwisu Who will save the planet.

Czy moda na freeganizm jest na pewno OK?

Dominika — Tue, 13 Apr 2021 15:37:14 +0000

Freeganizm, cytując Wikipedię, to antykonsumpcyjny styl życia, polegający na ograniczaniu udziału w konwencjonalnej ekonomii. Freeganie uważają, że to kapitalizm jest odpowiedzialny za nadmierny konsumpcjonizm, wykorzystywanie pracowników fizycznych oraz zwierząt, a także marnotrawstwo zasobów. Badania wskazują, że większość osób związanych z freeganizmem, „nurkowaniem w śmieciach” nie robi tego z powodów złej sytuacji finansowej. Co może być nie tak w takiej modzie? A jednak coś ryzykowanego jest.

Zachwyt freeganizmem

Ideą freeganizmu zachwyciłam się już parę lat temu, ale dopiero ostatnio odważyłam się na swój pierwszy skip. Było to bardzo ważne dla mnie przeżycie, które z resztą opisałam o tu. Z jednej strony pokonałam wewnętrzne opory, nieświadomie dokonałam cennego eksperymentu psychologicznego na samej sobie, z drugiej naocznie zobaczyłam, ile wartościowego jedzenia trafia na śmietnik. Pomyślałam wtedy “Taki potencjał! Trzeba to promować.” A jednocześnie coś tam zazgrzytało wewnątrz, tylko jeszcze nie wiedziałam co.

Podekscytowana opisałam swoje doświadczenie, dostałam wiele wiadomości i komentarzy, ale jeden z nich, to była perełka, taki strzał między oczy, na który czekasz, żeby zrozumieć. Chcę się nim z Wami dziś podzielić.

No to jak bardzo OK jest freeganizm

Wiadomość od mojej serdecznej koleżanki, która mieszka na głębokiej Pradze Północ, a dodatkowo jest psycholożką zmaterializował to, czego nie potrafiłam jeszcze nazwać, gdy byłam rozemocjonowana własnym doświadczeniem skipu. Ania (imię zmienione) przekazała mi historię swoich rozmów z bezdomnymi na powtarzający się temat rosnącej konkurencji ze strony “ładnie ubranych dziewczyn”, które zajęły ich miejsca przy sklepowych kontenerach z wyrzucaną żywnością. Podobno bezdomni byli nawet przez obsługę przeganiani ze względu na to, aby zrobić miejsce dla tych “ładnie ubranych”. Jaka jest skala tego zjawiska? Nie wiem. Ale nawet jeśli to pojedynczy przypadek, jestem przerażona.

Cienie i blaski mody na freeganizm

Nie mam wątpliwości, że założenia freeganizmu są słuszne, a dodatkowo jego rosnąca popularność budzi świadomość problemu, więc może i przybliża jego rozwiązanie. To, ile jedzenia marnujemy jest niemoralne, nieetyczne, nieekologiczne i pokazuje słabość systemu. A to, ile jedzenia marnują sklepy wyrzucając masę wartościowych produktów pokazuje totalną słabość zarządzania łańcuchem dostaw i ogólnie obiegiem towaru w sklepach. Bo zarządzanie sklepem jest porażająco kiepskie, jeśli podczas mojego ostatniego skipu w kontenerze na bio znalazłam kilkadziesiąt przeterminowanych o 1 dzień (ale świetnie wyglądających) opakowań rukoli, która w mojej lodówce jest do teraz (lekko zwiędła, ale przetrwała już tydzień). Jednocześnie rosnąca moda na freeganizm powoduje patologie, jak ta opisana powyżej z bezdomnymi. A co gorsze, może uciąć źródło freegańskiego jedzenia potrzebującym, bo w końcu sklepy skumają, że przez “ładnie ubrane dziewczyny” spada im w jakimś stopniu sprzedaż. A to też dodatkowo kiepski PR, bo moda na freeganizm obnaża nieudolność sklepów i w pewien sposób ośmiesza ich eko kampanie promujące niemarnowanie jedzenia przerzucając rozwiązania na konsumenta. A niestety, prędzej spodziewam się pozamykania na spust wszystkich kontenerów z bio, niż wdrożenia usprawnień likwidujących skutecznie marnowanie jedzenia na poziomie sklepu. Obym się myliła.

No to czy modna na freegaznim jest ok czy nie?

Nie mam jasnej odpowiedzi. Wielokrotnie pisałam i mówiłam, że im więcej siedzę w tematach eko, tym zdaje mi się, że mniej wiem, a rozwiązania wydają mi się coraz bardziej skomplikowane, wymagające wyboru mniejszego zła i na pewno wymagające zmodyfikowania całego systemu przy pomocy ustawodawców. Moda na freeganizm z jednej strony uświadamia coraz szerszemu gronu problem marnowania jedzenia przez system, z drugiej budzi patologie, jak ta dotycząca zabierania jedzenia naprawdę potrzebującym. Zostawiam Wam pole do oceny. Jak myślicie?

Artykuł Czy moda na freeganizm jest na pewno OK? pochodzi z serwisu Who will save the planet.

5 zasad skutecznego ekoaktywizmu bez robienia sobie wrogów i przypału

Dominika — Thu, 15 Oct 2020 19:37:33 +0000

Jeśli czasem chcesz nakrzyczeć na panią w kolejce przed Tobą, bo zapakowała każdy, pojedynczy owoc w oddzielną, plastikową zrywkę… lub zdarzyło Ci się skrytykować dosadnie sąsiada, bo ciągle myli kontenery… lub mlasnąć i wywrócić oczami na widok zapakowanego w jednorazowy plastik lunchu kolegi… lub czujesz się bezradnie, bo mimo tylu dobrych rad i chęci, których udzielasz innym, ludzie omijają Cię coraz większym łukiem ten post jest dla Ciebie.

Ludzie lubią nienachalne inspiracje

Jeśli gadasz o eko, zagrożeniu klimatycznym i umierających oceanach 24 h/dobę, to nic dziwnego, że możesz (w niektórych kręgach) uchodzić za ekoświruskę ;). Zamiast inspirować pozytywnie do zmiany, straszysz towarzystwo, które na głowie ma bardziej przyziemne problemy, typu kredyt we frankach i naprawdę nie potrzebuje kolejnego stresora. Większy efekt osiągniesz inspirując bezgłośnie swoim przykładem.

Ludzie nie chcą Twoich rad!

Naprawdę! Nawet te moje tu trochę Cię irytują ;). I nawet, gdy inni Cię pytają o zdanie z reguły chcą, żebyś ich tylko wysłuchała z zaangażowaniem. Reagowała na ich słowa w stylu “Aaaa”, “Ojej”, “Rozumiem”, “No musi Ci być trudno”. To też dotyczy eko. Więc następnym razem, pytana o poradę odpowiedz w stylu: “Wiesz, każdy musi znaleźć swój sposób, ja na przykład planuję posiłki na cały tydzień i pod nie robię listę zakupową. Dzięki temu rzadko marnuję jedzenie. Myślisz, że w Twoim wypadku to też możliwe?”

Ludzie lubią ciekawostki

Nie chodzi o to, żebyś zaskakiwała przy każdej okazji znajomych danymi o umierającej Planecie. Jeśli jednak od czasu do czasu znajdziesz link z głównym tematem rozmowy (np fajne filmy na Netflix) i zarekomendujesz wartościowy film o zmianach klimatu dodając super ciekawostkę, której się z niego dowiedziałaś, będziesz milszym gościem w towarzystwie.

Ludzie lubią być chwaleni

Każde, najmniejsze ekozachowanie warto docenić i zauważyć. To motywuje do kolejnych zmian. Więc następnym razem, gdy zauważysz, że teściowa zamiast foliówki, wzięła papierową torbę, daruj sobie tyradę na temat wycinki lasów w Amazonii i wyższości wielorazówek nad papierowymi torbami. Z uśmiechem pełnym zachwytu powiedz: “Super, Halina! Tak trzymaj.”

Agresja budzi agresję

Wiem, że masz dobre intencje i zalewa Cię krew, gdy widzisz, jak ktoś wyrzuca śmieć w lesie. Zastanów się jednak po jaką broń sięgasz i jaka jest szansa, że ktoś odstrzeli do Ciebie z większej. Uśmiech budzi uśmiech, agresja agresję. I zawsze dbaj o swoje bezpieczeństwo. Nie każda sytuacja jest warta Twojej reakcji.

Artykuł 5 zasad skutecznego ekoaktywizmu bez robienia sobie wrogów i przypału pochodzi z serwisu Who will save the planet.

6 eko zmian dla leniwych i oszczędnych ;)

Dominika — Mon, 27 Jul 2020 20:24:07 +0000

Podobno bycie zero waste i działanie na rzecz Planety są trudne, drogie i męczące. Czasem jest to prawdą, ale zebrałam tu dla Was 6 eko zmian, które są dokładnie odwrotne. Czyli proste, tanie i dla leniwych ;). Uwaga, niektóre z nich mogą budzić kontrowersje!

1. Rzadsze mycie

Jak mówi powiedzenie: “Częste mycie skraca życie” ;). Dodatkowo powoduje zużycie energii oraz wody – tej potrzebnej do umycia, ale też tej do wyprodukowania na kosmetyków. Nie zachęcam Was do rezygnacji z higieny. Szczególnie, że mamy czas pandemii. Jednak serdecznie zapraszam do rozważenia zmiany nawyków. Zamiast kąpieli, szybki prysznic. Zamiast codziennego mycia włosów, może wystarczy zrobić to raz na dwa lub trzy dni. Przy okazji, jedna bardzo elegancka pani na wysokim stanowisku, przyznała się mi ostatnio przy winie, że rano, przed wyjściem do pracy myje na leniucha tylko grzywkę. Taka z niej spryciara!

2. Picie wody z kranu

Wyobraźcie sobie, że obok opcji zimna, gorąca woda, w każdym polskim domu przy kranie jest opcja “piwo”. Ile Polaków i Polek piło by wtedy piwo prosto z kranu, a ile nadal wychodziło po nie do pobliskiego monopolowego? Woda z kranu to ta sama historia. Mamy ją w domu. Po co płacić za tą butelkowaną opcję? Kranówka to mniej plastiku i więcej pieniędzy w kieszeni.

3. Prasowanie ubrań, inaczej

Prasowanie ubrań, to zużycie energii plus powolne niszczenie tkaniny. Bardziej ekologiczną opcją może być zatem kupowanie tych ubrań, które nie wymagają prasowania. A jeśli jednak mamy takie, które prasowania wymagają, możemy użyć sztuczki naszych mam i babć: po upraniu silne strzepujemy ubrania, tak, aby już bez zagnieceń mogły wyschnąć na wieszaku. Absolutnym hitem jest umiejętność mojej mamy, czyli prasowanie pościeli bez prasowania. Przed jej rozwieszeniem dokładnie ją strzepuje, potem równo rozwiesza na suszarce, zdejmuje delikatnieńko jeszcze wilgotną, i równo składa rozprasowując dłońmi tak, aby nie było zagnieceń. Efekt, to pościel, jak z magla!

4. Wykorzystywanie szarej wody

Szara woda to taka, którą już do czegoś wykorzystaliśmy, jest brudna, ale wolna od fekaliów. Zamiast wylewać ją do kanalizacji, możemy wykorzystać ją ponownie. Przykład, to chociażby płukanie owoców i warzyw w misce, a następnie podlanie tak zebraną wodą domowych roślin.

5. Naturalne paznokcie

Paznokcie noszę od jakiegoś czasu nagie i jest mi z tym super. Wiem, że te kolorowe potrafią kosztować kilkaset złotych miesięcznie. To też sporo chemii, wacików i innych śmieci. To dodatkowo min. 3 h miesięcznie w samym salonie uwzględniając mani i pedi. Oczywiście takie wyjście na paznokcie, to też przyjemnie spędzony czas na kawie w babskim gronie, ale prawdę mówiąc znam na to lepsze miejsca. Moja rezygnacja akurat z hybrydy to trochę mniej śmieci na Planecie i dużo mniej chemii nałożonej na moje ciało.

6. Dla odważnych – koniec z depilacją!

No cóż. Wszystko dla ludzi. Akurat lubię gładką skórę, jednak sam fakt, że mężczyźnie wypada nie golić nóg, a kobiecie już nie bardzo, powoduje, że mam chęć nawoływania do porzucenia plastikowych maszynek i kremów do depilacji raz na zawsze. Więc, jeśli, Droga Czytelniczko, najdzie Cię straszne lenistwo, a jednak z niechęcią spojrzysz na odrastające włosy na Twoich nogach, pozostań spokojna i wiedz, że wraz z długością włosa rośnie Twoje zaangażowanie w los Planety i walkę o równość płci! ;))).

Uściski!

PS Pamiętajcie, że jestem też na IG i FB @whowillsavetheplanet. Wpadajcie się przywitać

Zapisz się do listy mailingowej

Artykuł 6 eko zmian dla leniwych i oszczędnych ;) pochodzi z serwisu Who will save the planet.

Kremy z filtrem przeciwsłonecznym szkodzą?

Dominika — Sat, 31 Aug 2019 20:33:52 +0000

Wiecie jak jest z wiedzą? Przynajmniej w moim wypadku? Głupieję od niej. Już się czegoś dowiem. Doczytam, znajdę potwierdzające sprawę badanie naukowe, zapytam dodatkowo kogoś, kto się zna i czuję się spokojna, że wiem, co robię. Potem, zazwyczaj po niedługiej chwili, chlast mnie w oczy artykuł, że nowe badania udowadniają coś zupełnie odwrotnego. No jak żyć?!

Tak było z kremami z filtrem przeciwsłonecznym. W rodzinie mamy kilka osób, z historią raka skóry. Jedna z nich na niego umarła. Więc jak tylko wychodziło słońce, wylewałam na siebie i rodzinę litry kremu z filtrem. Potem dowiedziałam się, że kremy te szkodzą rafom koralowym, a pewnie też innemu życiu w wodzie. Ostatnio natomiast, że szkodzą i mi. Ten tekst będzie poświęcony tylko wpływowi kremów z filtrem na korale, bo takie było zamówienie (jestem podekscytowana!) mojej czytelniczki <3. Jeśli z kolei interesuje Was, co kremy robią Wam, przeczytajcie ten artykuł. Co prawda u nas wakacje właśnie się kończą, ale przecież sezon na filtry zawsze gdzieś trwa. No to piszę.

Chillout na desce
Chillout z deską
Chillout obok deski

Kremy z filtrem. Zaczyna się niewinnie.

Wakacje. Plaża. Romantyczna scena. Ona leży na brzuchu. On rozwiązuje jej górę od bikini, żeby nałożyć swoimi silnymi dłońmi krem na jej tylko muśnięte słońcem ciało. Mrau. Sączą drinki. Albo nie. Scena rodzinna. On trzyma w sztywnym uścisku dziecko, ono się miota i wyrywa z siłą krokodyla złapanego przez łowcę skór, ona stara się wetrzeć w nie chociaż odrobinę białej mazi. Lub wersja bez dzieci. Dalej plaża. Ona go błaga, żeby posmarował się kremem, bo go kocha, bo dba. On, że w życiu, chyba, że sama to zrobi, bo on nie chce mieć potem lepkich dłoni i pod warunkiem, że wsmaruje krem tak, że nie będzie na ciele białych plam. I tak po 15 sekundach wyrywa się jak ten krokodyl powyżej. No, zaczyna się różnie, ale kończy tak samo.

Co roku 14 ton kremów z filtrem przeciwsłonecznym ląduje w wodach oceanu. Spotkałam się z informacją, że ta liczba jest mocno niedoszacowana.

Ale co może być złego w kremie, który wsmarowuję we własne ciało?

Ano w wielu z nich są substancje, które fatalnie wpływają na tworzące rafy korale – przede wszystkim oksybenzon. A te i tak mają przerąbane m.in. ze względu na rabunkowe odławianie ryb, zmiany klimatyczne i podnoszącą się temperaturę wody, która rośnie 40% szybciej niż powietrza. Oceany pochłaniają 93% ciepła wyemitowanego przez emisje gazów cieplarnianych. Można powiedzieć, że dzięki nim jeszcze się nie usmażyliśmy. Ale smażą się już rafy. Naukowcy mówią, że to jeden z najbardziej zagrożonych ekosystemów na naszej Planecie. Są jak papierek lakmusowy dla tego, co dzieje się na Ziemi. Rafy zajmują jedyni 0,1% powierzchni oceanów, ale zapewniają wsparcie (pokarm, przestrzeń bytowania) dla ok 25% żyjących w nim gatunków. Blakną i wymierają w zawrotnym tempie . Przykładem jest Great Barrier Reef w Australii, której już w połowie nie ma (w stosunku do powierzchni z 2016 r). Umarła, bo to żywe stworzenia. Powodem są głównie zmiany klimatyczne właśnie.

Te cudne istoty zamieszkują rafy, gdy umiera rafa, one razem z nią
Biała rafa oznacza śmierć koralowców
Przed i po – rafa koralowa
Przed i po – proces wybielania raf koralowych prowadzi do ich śmierci.

Ale, ale. Miało być o kremach z filtrem. Tak, oksybenzon kumuluje się w koralowcach w postaci estrów kwasów tłuszczowych i może być toksyczny dla tych morskich organizmów. Jest im trudniej się rozmnażać, a bez rozmnażania, nie mogą odbudowywać tego, co niszczą zmiany klimatyczne i my, ludzie, chociażby przez chęć dotknięcia pięknych koralowców.

To jakie kremy z filtrem wybierać?

Sprawa nie jest prosta. Po pierwsze nie mam ostatecznej recepty, bo zaraz się okaże, że powstały nowe badania i to, co wiedziałam dziś, jutro będzie nieaktualne. Dlatego powiem Wam, czym ja się kieruje przy wyborze kremu. Może wybierzecie coś dla siebie.

1. Unikam kremów z takimi substancjami w składzie, jak te podawane tutaj, na stronie organizacji Haereticus Environmental Laborator, czyli

Oxybenzone
Octinoxate
4-methylbenzylidene camphor
Octocrylene
Para-aminobenzoic acid (PABA)
Methyl Paraben
Ethyl Paraben
Propyl Paraben
Butyl Paraben
Benzyl Paraben
Triclosan

2. Staram się sprawdzić, czy krem przypadkiem nie zawiera mikroplastiku, który może ukrywać się pod takimi nazwami, jak:

Acrylates copolymer (AC);
Polyethylene (PE);
Polyamid ( Nylon-12, Nylon-6, Nylon-66);
Polyurethan (Polyurethan-2, Polyurethan-14, Polyurethan-35);
Polyethylenterephtalat (PET);
Polypropylen (PP);
Polystyrene (PS).

3. Wybieram kremy oparte na mineralnych filtrach przeciwsłonecznych

Ale, ale takie, które wykorzystują tlenek cynku lub dwutlenek tytanu o cząsteczkach wielkości „nie nano”, bo takich koralowce nie mogą spożywać.

A najchętniej chowam się przed słońcem, noszę kapelusz, przesiaduję pod parasolem i wystawiam się na słońce na krótkie chwile, bo w końcu promienie słoneczka dają nam zdrówko, jeśli dawkujemy je w rozsądnej ilości.

Jeśli kochasz ocean, obejrzyj ten film dostępny na Netflix. To piękna opowieść o miłości do raf koralowych, ich znaczeniu dla świata, w tym nas, ludzi. Również o tym jak cierpią w związku ze zmianami klimatycznymi. A zdjęcia korali powyżej pochodzą stąd. Jest ich tam więcej. Obejrzyj i zapłacz. Bioróżnorodność się nam zwija z tego świata.

Artykuł Kremy z filtrem przeciwsłonecznym szkodzą? pochodzi z serwisu Who will save the planet.