Ubrania - Who will save the planet

Ochrona konsumentów: ułatwienie wyboru zrównoważonych produktów i zakaz pseudoekologicznego marketingu

Joanna — Wed, 22 Mar 2023 15:51:36 +0000

Komisja Europejska proponuje wprowadzenie wspólnych kryteriów zwalczania pseudoekologicznego marketingu i wprowadzających w błąd twierdzeń dotyczących ekologiczności. Celem omawianego wniosku jest stworzenie jaśniejszej sytuacji dla konsumentów, którzy powinni mieć pewność, że produkty sprzedawane jako ekologiczne rzeczywiście takie są, a także poprawienie jakości informacji, aby ułatwić wybór produktów przyjaznych dla środowiska. Korzyści odniosą również przedsiębiorstwa. Firmy, które rzeczywiście starają się, by ich produkty były bardziej zrównoważone, będą bardziej rozpoznawalne, co przełoży się na uznanie konsumentów i wzrost sprzedaży. Nie będą też musiały obawiać się nieuczciwej konkurencji. Wniosek przyczyni się w ten sposób do stworzenia równych warunków działania, jeśli chodzi o informacje o efektywności ekologicznej produktów.

W badaniu Komisji z 2020 r. podkreślono, że 53,3 proc. zbadanych twierdzeń dotyczących
ekologiczności w UE uznano za niejasne, wprowadzające w błąd lub niewystarczająco uzasadnione, a 40 proc. – za bezpodstawne. Brak wspólnych przepisów regulujących posługiwanie się przez firmy dobrowolnymi twierdzeniami dotyczącymi ekologiczności prowadzi do pseudoekologicznego marketingu i stwarza nierówne warunki działania na rynku UE, ze szkodą dla przedsiębiorstw, które rzeczywiście są ekologiczne.

Wiarygodne, porównywalne i weryfikowalne informacje dla konsumentów

Zgodnie z wnioskiem Komisji, przedsiębiorstwa, które zdecydują się na stosowanie „twierdzenia dotyczącego ekologiczności” w odniesieniu do swoich produktów lub usług, będą musiały przestrzegać minimalnych norm dotyczących uzasadnienia tego twierdzenia i sposobu jego przekazywania.

Wniosek dotyczy jednoznacznych twierdzeń, takich jak: „T-shirt z butelek PET pochodzących z recyklingu”, „zrekompensowane emisje z wysyłki”, „opakowanie wykonane w 30 proc. z tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu” lub „krem z filtrem przeciwsłonecznym przyjaznym dla oceanu”. Nowe przepisy mają także ograniczyć liczbę systemów oznakowania ekologicznego i uregulować tworzenie nowych, publicznych i prywatnych, systemów oznakowania. Przepisy obejmują wszystkie dobrowolne twierdzenia dotyczące wpływu na środowisko, aspektów związanych ze środowiskiem i efektywności ekologicznej produktów, usług i samych przedsiębiorstw. Nie uwzględniono w nich jednak twierdzeń, które są objęte obowiązującymi przepisami UE, np. dotyczącymi oznakowania ekologicznego UE lub logo żywności ekologicznej, ponieważ obowiązujące przepisy zapewniają już wiarygodność tych prawnie regulowanych twierdzeń. Z tego samego powodu nie uwzględniono twierdzeń, które zostaną objęte szczegółowymi przepisami UE w najbliższej przyszłości.

Zanim przedsiębiorstwo posłuży się twierdzeniem dotyczącym ekologiczności objętym nowymi przepisami, obowiązkowa będzie niezależna weryfikacja twierdzenia i przedstawienie potwierdzających je dowodów naukowych. W ramach tej analizy naukowej przedsiębiorstwa będą musiały określić wpływ na środowisko, który jest rzeczywiście istotny dla danego produktu, oraz wszelkie ewentualne zależności, aby przedstawić pełny i dokładny obraz sytuacji.

Wszyscy chcemy zrobić, co w naszej mocy, aby ograniczyć wpływ naszych wyborów konsumpcyjnych na środowisko. Ekologiczne życie nie jest jednak łatwe. Jesteśmy bombardowani informacjami. Na rynku UE istnieje 230 różnych oznakowań ekologicznych. Zaufanie do twierdzeń dotyczących ekologiczności i etykiet na produktach jest istotne. Przedstawione dziś przez Komisję wnioski będą chronić przedsiębiorstwa i konsumentów przed szkodliwymi praktykami pseudoekologicznego marketingu i przeciwdziałać mnożeniu się etykiet. Chcemy pomóc konsumentom zyskać większą pewność co do wyborów, jakich dokonują, i zadbać o to, by nagradzane były przedsiębiorstwa, które podejmują rzeczywiste wysiłki na rzecz ograniczenia swojego wpływu na przyrodę, wykorzystanie zasobów, emisje lub zanieczyszczenie. Powinniśmy również rozszerzyć stosowanie wspólnych wiarygodnych etykiet, takich jak oznakowanie ekologiczne UE, które jest znakiem doskonałości pod względem ochrony środowiska na naszym jednolitym rynku.

Virginijus Sinkevičius, komisarz do spraw środowiska, oceanów i rybołówstwa - 22/03/2023

Jasne i zharmonizowane zasady i etykiety

Szereg przepisów zagwarantuje przekazywanie twierdzeń w jasny sposób. Na przykład oświadczenia lub etykiety, w których wykorzystuje się zagregowane wyniki oceny oddziaływania na środowisko, będą zakazane, chyba że uwzględniono je w przepisach UE. Jeżeli produkty lub organizacje są porównywane z innymi, takie porównania powinny opierać się na równoważnych informacjach i danych.

Wniosek ureguluje również kwestię oznakowania ekologicznego. Obecnie istnieje co najmniej 230 różnych rodzajów oznakowania i wiele wskazuje na to, że powoduje to dezorientację konsumentów i wzbudza ich nieufność. Aby kontrolować mnożenie się takich oznaczeń, wprowadzanie nowych publicznych systemów oznakowania nie będzie możliwe, chyba że zostaną opracowane na szczeblu UE. Z kolei przed wprowadzeniem nowego prywatnego systemu konieczne będzie udowodnienie, że jest on bardziej zaawansowany w zakresie ochrony środowiska niż istniejące systemy, i uzyskanie odpowiedniego zezwolenia. Opracowano szczegółowe zasady dotyczące ogólnie oznakowania ekologicznego: musi ono również być wiarygodne, przejrzyste, weryfikowane przez niezależne podmioty i poddawane regularnym przeglądom.

Dalsze działania

Zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą wniosek dotyczący dyrektywy w sprawie twierdzeń dotyczących ekologiczności będzie teraz wymagał zatwierdzenia przez Parlament Europejski i Radę.

Twierdzenia dotyczące ekologiczności są wszędzie: podkoszulki przyjazne dla oceanów, banany neutralne pod względem emisji, soki przyjazne dla pszczół, dostawy o zerowym śladzie węglowym itd. Niestety zbyt często są one nieuzasadnione lub nie ma dowodów, że są prawdziwe. Otwiera to drogę do pseudoekologicznego marketingu i stawia w niekorzystnej sytuacji przedsiębiorstwa wytwarzające rzeczywiście zrównoważone produkty. Wielu Europejczyków chce przyczynić się do bardziej zrównoważonego świata poprzez swoje zakupy. Musimy sprawić, aby mogli ufać deklaracjom składanym przez firmy. Dzięki tej propozycji konsumenci mają pewność, że gdy coś jest sprzedawane jako ekologiczne, to takie rzeczywiście jest.

Frans Timmermans, wiceprzewodniczący wykonawczy do spraw Europejskiego Zielonego Ładu - 22/03/2023

Kontekst

Omawiany wniosek uzupełnia wniosek z marca 2022 r. w sprawie wzmocnienia pozycji konsumentów w procesie transformacji ekologicznej poprzez ustanowienie bardziej szczegółowych przepisów w zakresie twierdzeń dotyczących ekologiczności, oprócz ogólnego zakazu reklamy wprowadzającej w błąd. Omawiane przepisy zostały również przedstawione wraz z wnioskiem w sprawie wspólnych przepisów promujących naprawę towarów, co przyczyni się do zrównoważonej konsumpcji i wzmocnienia gospodarki o obiegu zamkniętym.

Przedstawiony dziś wniosek przyczynia się do realizacji ważnego zobowiązania Komisji, podjętego w ramach Europejskiego Zielonego Ładu. Jest on częścią trzeciego pakietu wniosków dotyczących gospodarki o obiegu zamkniętym, wraz z wnioskiem w sprawie wspólnych przepisów promujących naprawę towarów. Pierwszy i drugi pakiet dotyczący gospodarki o obiegu zamkniętym przyjęto w marcu i w listopadzie 2022 r. Pierwszy pakiet obejmował nowe proponowane rozporządzenie w sprawie ekoprojektu dla zrównoważonych produktów, strategię UE na rzecz zrównoważonych wyrobów włókienniczych w obiegu zamkniętym oraz proponowaną dyrektywę z dziedziny prawa konsumenckiego dotyczącą wzmocnienia pozycji konsumentów w procesie transformacji ekologicznej. Drugi pakiet obejmował wnioski dotyczące rozporządzenia w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych, komunikatu w sprawie biodegradowalnych, biopochodnych i nadających się do kompostowania tworzyw sztucznych oraz proponowane rozporządzenie w sprawie unijnych ram certyfikacji usuwania dwutlenku węgla.

Źródło: Materiały prasowe Komisji Europejskiej, 22 marca 2023, Bruksela.

Artykuł Ochrona konsumentów: ułatwienie wyboru zrównoważonych produktów i zakaz pseudoekologicznego marketingu pochodzi z serwisu Who will save the planet.

Jak przestać wydawać kasę na ciuchy, w których ostatecznie i tak nie chodzisz

Dominika — Sun, 18 Oct 2020 22:23:50 +0000

Ostatnio podliczyłam, że przez wiele lat miesięcznie potrafiłam wydać nawet 25% mojej pensji (to dużo kasy) na akcesoria, ubrania czy buty. Ponieważ kupowałam impulsywnie i bez strategii, w mojej szafie było coraz więcej ubrań, a ja i tak coraz bardziej nie miałam się w co ubrać. To już za mną. Zobacz, jak to zmieniłam.

1. Jestem świadoma siebie

Uświadomiłam sobie, że impulsywne zakupy nie są efektywnym sposobem na relaks. Skoncentrowałam swoją uwagę na sytuacjach, które powodowały, że biegłam do sklepu gotowa wydawać krocie na ciuchy, buty i dodatki. Okazało się, że najczęściej była to forma poprawienia sobie nastroju, potrzeba nagrodzenia się za ciężki dzień w pracy, a nawet próby podniesienia własnego poczucia wartości przez coś tak zewnętrznego, jak nowa kiecka, która zawsze jakoś budzi zazdrość koleżanek lub przynajmniej dostarczy kilku pochwał na temat mojego nowego stroju.

2. Wiem, co sprawia mi prawdziwą przyjemność

Wypisałam sobie listę 5 bardziej konstruktywnych przyjemności, po które mogę sięgnąć, gdy czuję się zestresowana, zmęczona lub przygnębiona. Szukałam takich “naprawiaczy” nastroju, które będą miały długoterminowy efekt i nie zabolą finansowo. Na mojej liście jest spotkanie z przyjaciółką lub kimś, kogo kocham i czuję się bezpiecznie, spacer, czytanie książki przy ulubionym kubku ulubionych ziół pod ulubionym kocem (i nie sam zakup, ale właśnie czytanie), joga i jazda na rowerze.

staram się wybierać konstruktywne przyjemności, które budują mnie jako lepszą, silniejszą osobę.

3. Rozumiem, ile tracę

Podliczyłam, ile wydałam pieniędzy na ubrania średniomiesięcznie. Potem, jaka to suma w skali roku. I to mi pokazało listę utraconych przyjemności, które mogłabym mieć za tą kwotę. To naprawdę suma na poziomie dodatkowych super wakacji rocznie. Bardzo motywujące do sięgania po przyjemności z listy tych konstruktywnych zamiast zakupów. Poza tym dochodzi utracony czas, jaki spędzałam szwędając się po sklepach. Tego nie przeliczę na pieniądze.

4. Świadomie odbudowuję swoją szafę

Zrobiłam przegląd szafy i zrozumiałam, że rządzi tam przypadek. Po prostu wydaję kasę na oślep. Przejrzałam swoje ubrania, zostawiłam te, które lubię i noszę, pozbyłam się pozostałych. Zrobiłam teraz listę, czego ewentualnie potrzebuję, aby dopełnić moją szafę tak, aby była na 100% kapsułowa. I jeśli idę na zakupy ubraniowe, idę z listą i trzymam się jej tak, jak w wypadku listy produktów spożywczych. To dobre dla mojego portfela, samopoczucia i środowiska.

5. Inwestuję w ubrania

Moja mama zawsze mówiła, że nie stać jej na tanie rzeczy. Do teraz, gdy widzi u mnie coś, co jej się podoba od razu łapie za metkę. I nie, nie szuka marki, a składu. Uczę się mody od nowa. Starym sposobem mojej mamy patrzę na skład, szwy, jakość wykonania. Nie ma znaczenia czy kupuję coś z drugiej ręki czy w butku. Przestałam kupować ubrania, zaczęłam w nie inwestować. Dla siebie i dla Planety.

Napisz, jakie są Twoje relacje z ubraniami i czy kupujesz je świadomie.

Artykuł Jak przestać wydawać kasę na ciuchy, w których ostatecznie i tak nie chodzisz pochodzi z serwisu Who will save the planet.

3 (nie)proste sposoby na bardziej odpowiedzialną modę

Dominika — Mon, 29 Jun 2020 16:37:36 +0000

Niestety, z tego, co obserwuję wynika, że nadal wiele osób kupując kolejne ubrania zupełnie nie łączy swoich zakupowych decyzji z ich wpływem na środowisko. Nie dziwię się, jesteśmy zalewani reklamami i promocjami zachęcającymi nas do bycia “fajniejszą” i “fajniejszym” o kolejny ciuch. No to zobaczmy dlaczego jednak warto być bardziej odpowiedzialnym konsumentem i jak to robić.

Wpływ mody na środowisko naturalne

Branża odzieżowa odpowiada za 10 proc. emisji dwutlenku węgla generowanego przez ludzkość, czyli więcej niż loty międzynarodowe i cała żegluga morska (źródło: The World Bank). Około 20 procent przemysłowych zanieczyszczeń wody wynika z produkcji odzieży, a świat zużywa tyle wody rocznie na samo farbowanie tkanin, ile wystarczyłoby na wypełnienie 2 milionów basenów olimpijskich. Większość światowych fabryk włókienniczych znajduje się w krajach rozwijających się, w których rządy nie są w stanie rozwiązać problemu ogromnych zanieczyszczeń powodowanych przez tą branżę. (źródło: World Resources Institute). Tematem na odrębny tekst jest wpływ tych zanieczyszczeń na zdrowie ludzi, zwierząt i całych ekosystemów.

Groźne “fast” fashion

Marki “fast” fashion, są tak nazywane, ponieważ, aby zwiększyć swoje zyski, radykalnie skracają cykle modowe, czasami dostarczając odzież od projektanta do klienta w ciągu kilku tygodni. Liczba sezonów modowych wzrosła z tradycyjnych dwóch rocznie – wiosna / lato i jesień / zima – aż do kilkudziesięciu mikrosezonów. Zara ma nawet 24 kolekcje w ciągu roku, a H&M między 12 a 16. Przeciętny konsument kupuje teraz kilkadziesiąt procent więcej ubrań rocznie, ale zachowuje te ubrania zdecydowanie krócej. To oznacza jeszcze więcej ubrań na świecie i jeszcze więcej zanieczyszczeń związanych z ich produkcją.

A co możemy zrobić z powyższym my, klienci.

3 proste sposoby na bardziej odpowiedzialną mody (spośród wielu)

1. Zanim upierzesz, przeczytaj metkę

Czy przed wypraniem swoich ubrań sprawdzasz, jakie wskazania są na metce? Wiele ubrań wg zaleceń może być pranych tylko ręcznie, nie wspominając o zakazie wirowania. Pranie tych ubrań w pralce bez specjalnego programu powoduje, że będą nam krócej służyć. Tymczasem najbardziej ekologiczne ubrania, to te, które już mamy w szafie, więc warto dbać o to, aby zostały z nami jak najdłużej. A jeśli wiesz, że nie masz czasu na ręczne pranie, kupuj ubrania, które mogą bezpiecznie trafić do pralki ;).

2. Upewnij się, że wiesz, co Ci się podoba i kupuj tylko takie ubrania

Jaki procent swoich ubrań uwielbiasz? Czujesz się w nich fantastycznie i nie zamienisz na żadne inne? Ja cały czas pracuję nad taką idealną szafą :). Koleżanka, która na modzie zjadła zęby poradziła mi, żebym założyła na Pinterest tablice, w której będę gromadziła ubrania, które mi się podobają. Co jakiś czas mam robić porządek w tej wirtualnej szafie, zostawiać to, co nadal rozpala żar w serduchu, a usuwać to, co jednak mi się już nie podoba. Mam taką tablicę już parę miesięcy i panuje w niej coraz większa konsekwencja. Super sposób na doprecyzowanie tego, co naprawdę nam się podoba i popełnianie mniejszych błędów zakupowych.

3. Kupuj ubrania o ponadczasowych wzorach i krojach

Warunek jest taki: to trendy dopasowuję do siebie, a nie siebie do trendów. Każdy z nas ma określoną budowę ciała, karnację, kolor włosów, itp. Każdy ma swój styl bycia. Nigdy nie byłam modowym guru, ale próba wpasowania się w bieżące trendy kończyła się najczęściej jakąś porażką, czasem stylizacyjną, a czasem finansową. A czasem i jedną, i drugą. No nie każdemu chociażby służą spodnie z wysokim stanem, a na pewno nie mi ;).

A przy każdych kolejnych zakupach, zastanów się, czy na pewno potrzebujesz je zrobić ;).

Jakie macie sposoby na swoją bardziej odpowiedzialną “szafę”?

Wkrótce ruszam z Newsletterem! Zapisz się do listy mailingowej już teraz :).

Artykuł 3 (nie)proste sposoby na bardziej odpowiedzialną modę pochodzi z serwisu Who will save the planet.

Co możesz zrobić, aby poprawić los szwaczek w Polsce i na całym świecie

Dominika — Sun, 21 Jun 2020 20:14:02 +0000

Prawdopodobnie słyszeliście o akcji „Who made my clothes”. Swój początek miała po katastrofie budowlanej w Bangladeszu, gdzie zginęło 1127 osób, a 2500 zostało rannych. Większość ofiar stanowiły kobiety, szwaczki pracujące w ulokowanych tam fabrykach. Może się wydawać, że koszmarne warunki pracy szwaczek szyjących nasze ubrania to problem do rozwiązania daleko w Azji, ale tak nie jest. Ubrania powstające lokalnie, w Polsce również mogą wiązać się z fatalnymi warunkami pracy.

Polskie realia szwaczek

Być może z perspektywy wygodnego biura z klimatyzacją i pensją, za którą można swobodnie kupić nową bluzkę, gdy tylko się ona zamarzy, trudno sobie wyobrazić, że w Polsce istnieją zakłady produkcyjne, w których warunki przypominają obozy pracy. Tym czasem opisy takich sytuacji można przeczytać w wielu artykułach i reportażach.

– Jedna moja szefowa potrafiła nawet uderzyć. Różne rzeczy się też słyszało. „Jak nie przyjdziecie do pracy w sobotę to będziecie jadły chleb z g***em.

Tak powiedziała dziennikarce Grażynie Latos, pracownica polskiej szwalni. Jedna z niewielu, które zgodziły się ze nią rozmawiać, jak opisuje w swoim artykule. Większość szwaczek odmawiała, mimo że oferowałam anonimowość. (link do tekstu znajdziecie poniżej).

Szef mówił: „dzisiaj nie wyrobiłyście się, zostajecie i koniec”. I nas zamykał. Teraz wiedziałabym co zrobić, ale wtedy nie miałam pojęcia. Niektóre kobiety miały dzieci, które powinny odebrać ze szkoły. A on zamykał nas na kłódkę i wracał za dwie godziny.

Przeczytałam w tym samym artykule.

Przeczytaj te teksty nt codzienności szwaczek w Polsce

Wg Badania Fundacji Kupuj Odpowiedzialnie warunki pracy w polskich szwalniach przypominają te w azjatyckich zakładach. 56 godzinny tydzień pracy bywa normą. Trudne warunki BHP i mobing to też codzienność dla wielu szwaczek. Co to ma wspólnego z etyczną modą?

Pod tymi linkami znajdziecie kawał prawdy o polskich szwalniach. Wybrałam kilka, moim zdaniem, najbardziej wartościowych tekstów i stron.

Gazeta Wyborcza, autorka: Angelika Swoboda, Jak szef miał duże zamówienie, to zamykał dziewczyny w szwalni

Ofeminin.pl, autorka: Grażyna Latos, 40 stopni na hali wyczarpanie i pampersy. Polskie szwaczki mówią „dość”

Forebs.pl, autorka: Magdalena Krukowska, Praca szwaczki w Polsce. Mobbing i głodowe pensje.

Ekonsument.pl, autorka: Grażyna Latos, Made in Poland. Jak wygląda życie szwaczki

Kupuj odpowiedzialnie, strony poświęcone branży modowej

Prawdziwy koszt

Jednym z pierwszych filmów, jakie obejrzałam na temat prawdziwego oblicza branży modowej jest film The True Cost. Dostępny jest we fragmentach na YouTube.

Masz wpływ na losy szwaczek w Polsce

Jako konsumenci mamy potężny wpływ, szczególnie, jeśli działamy razem. Fantastyczną robotę robi Fashion Revolution . To globalny ruch non-profit reprezentowany przez The Fashion Revolution Foundation i Fashion Revolution CIC z zespołami w ponad 100 krajach na całym świecie. Fashion Revolution prowadzi kampanie na rzecz reformy branży modowej z naciskiem na potrzebę większej przejrzystości w łańcuchu dostaw mody.Mamy również Fashion Revolution Poland. Fashion Revolution zachęca, by w każdą rocznicę katastrofy w Rana Plaza, czyli 24 kwietnia przyłączyć się do kampanii Fashion Revolution Week i zadać firmom odzieżowym proste pytanie: Who made my clothes?

Aby działać nie musisz jednak czekać cały rok. Jeśli masz wątpliwości, w każdej chwili możesz zadać ulubionej marce pytania o to, kto i w jakich warunkach szyje jej ubrania. Chociażby, inspirując się Fashion Revolution, tymi słowami:

„Droga [nazwa marki]

Bardzo lubię Waszą markę i jestem Waszą klientą/Waszym klientem. Chciałabym dowiedzieć się więcej na temat ubrań, które noszę i tego, kto je szyje.

Bardzo zależy mi na ludziach, którzy tak ciężko pracowali, aby zrobić rzeczy, które kupuję od Was. Chcę wiedzieć, że są traktowani sprawiedliwie, mają swobodę wypowiadania się i są wystarczająco wynagradzani, aby godnie żyć i cieszyć się swoją pracą.

Proszę o informację, co robicie, aby zapewnić to tym ludziom.

Z pozdrowieniami,

Imię i nazwisko „

Taką wiadomość możesz wysłać na adres kontaktowy podany na stronie marki lub skontaktować się poprzez media społecznościowe.

Udanego kontaktu .

Wkrótce ruszam z Newsletterem! Zapisz się do listy mailingowej już teraz :).

Artykuł Co możesz zrobić, aby poprawić los szwaczek w Polsce i na całym świecie pochodzi z serwisu Who will save the planet.

Ubrania - Who will save the planet

Ochrona konsumentów: ułatwienie wyboru zrównoważonych produktów i zakaz pseudoekologicznego marketingu

Wiarygodne, porównywalne i weryfikowalne informacje dla konsumentów

Jasne i zharmonizowane zasady i etykiety

Dalsze działania

Kontekst

Jak przestać wydawać kasę na ciuchy, w których ostatecznie i tak nie chodzisz

1. Jestem świadoma siebie

2. Wiem, co sprawia mi prawdziwą przyjemność

3. Rozumiem, ile tracę

4. Świadomie odbudowuję swoją szafę

5. Inwestuję w ubrania

Zapisz się na bezpłatny Newsletter i bądź na bieżąco.

3 (nie)proste sposoby na bardziej odpowiedzialną modę

Wpływ mody na środowisko naturalne

Groźne “fast” fashion

3 proste sposoby na bardziej odpowiedzialną mody (spośród wielu)

Wkrótce ruszam z Newsletterem! Zapisz się do listy mailingowej już teraz :).

Co możesz zrobić, aby poprawić los szwaczek w Polsce i na całym świecie

Polskie realia szwaczek

Przeczytaj te teksty nt codzienności szwaczek w Polsce

Prawdziwy koszt

Masz wpływ na losy szwaczek w Polsce

Wkrótce ruszam z Newsletterem! Zapisz się do listy mailingowej już teraz :).